уз’ядна́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. уз’ядноўваць — уз’яднаць і уз’ядноўвацца — уз’яднацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ука́чванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. укачваць — укачаць і укачвацца — укачацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

укру́чванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. укручваць — укруціць (у 1–4 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

умо́шчванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. умошчваць — умасціць і умошчвацца — умасціцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

умыва́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. умываць — умыць і умывацца — умыцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

упі́сванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. упісваць — упісаць (у 1–4 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

упраўля́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. упраўляць — управіць (у 1, 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ураста́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. урастаць — урасці (у 1, 3 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

урэ́званне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. урэзваць — урэзаць (у 1–3 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

уска́кванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. ускакваць — ускочыць (у 1–3 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)