тралява́ць, ‑люю, ‑люеш, ‑люе; незак., што.

1. Спец. Падцягваць, падвозіць драўніну ад месца нарыхтоўкі да дарогі ці да месца сплаву. Новай дарогай ад самай вясны тралявалі дрэва з Яськавага балота. Пташнікаў. Быў бы жывы тата, ён даўно б новы дом збудаваў. Ён ужо тады пачаў траляваць бярвенні з лесу. Кудравец. // Разм. Вывозіць, перавозіць што‑н. у вялікай колькасці. І ўспомніў я зіму з вятрамі, Што галасіла над палямі, Калі мы з дзедам тралявалі Настыўшыя, цяжкія шпалы. Танк. Трактарысты дзень пры дні тралявалі ўгнаенне пад яравыя. Кухараў.

2. Абл. Ісці, рухацца. Тады і хлопцы тон мяняюць: Ідуць у лес, крычаць, гукаюць .. А дзядзька ўперадзе тралюе. Колас. — Но-но, каб ты здаровенек быў, — падбадвёрваў .. Алесь каня. — Тралюй! Якімовіч. // Пракладваць дарогу, шлях. Узышоўшы на сенажаць, тралявалі шырокі гасцінец па густой траве, ішлі проста на дымаўскіх касцоў. Крапіва. — З праходу! — далей тралюе сабе дарогу дзядзька ў белым фартуху. Васілевіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заня́ты

1. (захоплены) ingenommen, bestzt;

2. (не свабодны) bestzt, belgt;

ме́сца ўжо заня́та der Platz ist berits bestzt;

3. (працай і пад.) beschäftigt, tätig;

я ве́льмі заня́ты ich bin sehr beschäftigt;

ён ве́льмі заня́ты гэ́тай спра́вай er ist davn zu sehr in nspruch genmmen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

адво́д м.

1. (чаго-н у другое месца) bführung f -, bleitung (вады і г. д.), Wgführen n -;

2. тэх. Zwigrohr n -(e)s, -e; Zwiglini¦e f -, -n;

3. юрыд. Zurückweisung f -, -en; blehnung f -, -en;

дзе́ля адво́ду вачэ́й разм. zur Täuschung, zum Schein, zur rreführung

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ruszać

rusz|ać

незак.

1. чапаць; кратаць; кранаць;

2. варушыць;

~ać ramionami — паціскаць плячыма;

3. кранацца з месца;

~ać w drogę — збірацца ў дарогу;

~aj! — руш!; рушай!;

ruszać głową! — варушы мазгамі!

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

honorowy

honorow|y

1. ганаровы, пачэсны;

~e miejsce — ганаровае месца;

kompania ~a — рота ганаровай варты; ганаровая варта;

runda ~a спарт. круг пашаны;

2. бясплатны; які не аплачваецца;

praca ~a — бясплатная праца

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

naznaczyć

зак.

1. памеціць; пазначыць; адзначыць;

naznaczyć bieliznę — пазначыць бялізну;

2. назначыць, прызначыць; вызначыць;

naznaczyć dzień — прызначыць дзень;

naznaczyć miejsce — вызначыць (прызначыць) месца;

3. прызначыць;

naznaczyć kogo zastępcą — прызначыць каго намеснікам

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

дыве́рсія

(ням. Diversion, ад лац. diversio = адхіленне)

1) вывядзенне са строю аб’ектаў ваеннага, дзяржаўнага значэння ў тыле ворага або ў якой-н. краіне агентамі замежнай дзяржавы, злачыннымі элементамі;

2) уст. ваенны манеўр, які мае на мэце адцягнуць увагу і сілы праціўніка ад месца галоўнага ўдару.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

ты́тул

(лац. titulus = надпіс)

1) ганаровае радавое або падараванае дваранскае званне (напр. т. графа, т. барона);

2) званне, якое прысвойваецца каму-н. у знак прызнання яго заслуг (напр. т. чэмпіёна);

3) старонка кнігі, на якой надрукаваны загаловак, імя аўтара, год і месца выдання; тытульны ліст.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

ferry

[ˈferi]

1.

n., pl. -ries

1) перапра́ва f., ме́сца перапра́вы праз раку

2) паро́м -а m.

3) рэгуля́рная авіятра́нспартная слу́жба

2.

v.t.

1) пераво́зіць ло́дкай, паро́мам або́ парапла́вам

2) пераво́зіць самалётам

3) рабі́ць даста́ўкі самалётам

3.

v.i.

пераплыва́ць праз раку́ паро́мам або́ ло́дкай

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

jerk

[dʒɜ:rk]

1.

n.

1) рапто́ўны штуршо́к або́ зрух зь ме́сца

2) су́таргавае пато́ргваньне му́скула

3) Sl. абмежава́ны, недалёкі чалаве́к, дурань -ня m.

2.

v.t.

1) рэ́зка выхо́пваць

2) рэ́зкім ру́хам пака́зваць на што, то́ргаць

3) адры́віста гавары́ць

3.

v.i.

ру́хацца рэ́зкімі штуршка́мі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)