numerator

[ˈnu:məreɪtər]

n.

1) лі́чнік -а m. (дро́бу)

2) выліча́льнік -а m. (асо́ба або́ прыбо́р)

3) асо́ба, што право́дзіць пе́рапіс

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

geliten vt право́дзіць, суправаджа́ць;

j-n durchs Lben ~ быць чыі́м-н. ве́рным спадаро́жнікам жыцця́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Krche f -, -n царква́; касцёл, кі́рха;

~ hlten* право́дзіць набажэ́нства;

zur ~ läuten звані́ць на абе́дню [ю́трань, вячэ́рню]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

mgestaltung f -, -en змяне́нне, пераўтварэ́нне, рэарганіза́цыя;

drchgreifende ~en радыка́льныя змяне́нні;

ine ~ vrnehmen* право́дзіць [рабі́ць] рэарганіза́цыю

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

wrten II vt дагляда́ць (дзяцей, хворых), прыслуго́ўваць (каму-н.);

ein uto ~ право́дзіць тэхабслуго́ўванне аўтамабі́ля

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

pilotować

незак.

1. ав. пілатаваць;

2. мар. праводзіць судны;

3. жарг. kogoпаказваць шлях каму; суправаджаць каго

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

прока́тыватьII несов.

1. (передвигать катя) прако́чваць;

2. (кого, на чём) прака́тваць, право́дзіць;

3. (быстро проезжать) разг. праязджа́ць;

4. перен. (проваливать на выборах), разг. прака́тваць, права́льваць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

афіцыёзны

(лац. officiosus = паслужлівы)

які фармальна не звязаны з урадам, але на справе праводзіць яго погляды (напр. а-ая газета).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

штурмава́ць

(ням. stürmen)

1) праводзіць штурм 1;

2) перан. рашуча дзейнічаць з мэтай дабіцца жаданых вынікаў (напр. ш. горную вяршыню).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

conduct

1. [ˈkɑ:ndʌkt]

n.

1) трыма́ньне n., паво́дзіны pl. only.

2) кірава́ньне, вядзе́ньне n. (спра́ваў)

3) настаўле́ньне, указа́ньне n., нака́з -у m.

2. [kənˈdʌkt]

v.t.

1) трыма́цца

2) кірава́ць (устано́вай); дырыгава́ць (арке́страм)

3) право́дзіць, суправаджа́ць

4) быць правадніко́м (для экску́рсіі)

5) Phys. служы́ць правадніко́м, право́дзіць (цеплыню́, эле́ктрыку)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)