Яркі, чысты белы колер чаго‑н. Вочы мімаволі заплюшчваліся ад яркай белізны снегу.Бяганская.Беларусу і ў Парыжы сняцца Белізна бяроз і сосен медзь.Панчанка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
павыбе́льваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.
1. Пабяліць усё, многае мелам, вапнай і пад. Павыбельваць сцены.
2. Надаць святлейшы колер усяму, многаму пры дапамозе хімічнай апрацоўкі. Павыбельваць палотны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
КУНТУ́Ш,
верхняе мужчынскае адзенне, што апраналі на жупан. К. прыйшоў з Венгрыі ў Польшчу, у 16 ст. — на Беларусь і разам з жупаном стаў традыц. адзеннем заможнай шляхты. Шылі доўгі, ніжэй каленяў, з разрэзанымі рукавамі, якія свабодна звісалі або закідваліся на плечы. Верхняя частка заўсёды расшпілена, каб быў відаць жупан. У 16 ст. К. шылі з сукна, пазней з шоўку, зімою падшывалі лёгкім футрам. Колер К. звычайна яркі, але цямнейшы за жупан; падкладка інш. колеру; дадаткам быў тканы каляровы пояс, у т. л.слуцкія паясы. З 1778 К. і жупан у паасобных ваяводствах мелі пэўны вызначаны колер, што надавала ім характар ваяводскага мундзіра. У 2-й пал. 19 ст. стаў урачыстым адзеннем арыстакратыі.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Прыжу́рыць ’змяніць колер ад агню, але не прыгарэць’ (бяроз., Жд. 3), прыжаўрэ́ць ’зачырванець, запунсавець’ (Ласт.). Прэфіксальнае ўтварэнне ад жу́раць/журэ́ць (гл.), якое працягвае прасл.*žur‑ ’тлець’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
цветм.
1.(окраска)ко́лер, -ру м.;
кра́сный цвет чырво́ны ко́лер;
хоро́ший цвет лица́ до́бры ко́лер тва́ру;
2.(цветок) обл. кве́тка, -кі ж.;
3.(цветки) собир. цвет, род. цве́ту м., мн. нет;
ли́повый цвет лі́павы цвет;
быть в цвету́ цвісці́;
4.перен. (отборочная, лучшая часть) цвет, род. цве́ту м.; краса́, -сы́ж.;
цвет нау́ки цвет (краса́) наву́кі;
5.перен. (расцвет) ро́сквіт, -ту м.;
во цве́те лет у ро́сквіце гадо́ў;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
pallid
[ˈpælɪd]
adj.
бляды́, бле́дны (твар); бле́клы (ко́лер); слабы́
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ziemisty
ziemist|y
зямлісты;
~а cera — зямлісты колер твару
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
крэ́мавы
1. (колер) cremfarben [´krɛ:m- i kre:m-], kremfarben;
2. (зробленызкрэму) Krem-;
крэ́мавае піро́жнае Krémkuchen m -s, -
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
фіяле́тавы violétt [vĭo-], líla inv;
фіяле́тавы ко́лер violétte [líla] Fárbe, Violétt [vĭo-] n -(e)s, Líla n -s
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
во́гненны
1. féurig, flámmend; Féuer-, Glut-;
2. (пра колер) féuerrot;
3.перан. (палымяны) féurig, flámmend
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)