не́сціся¹, нясу́ся, нясе́шся, нясе́цца; нясёмся, несяце́ся, нясу́цца; нёсся, не́слася і нясла́ся, не́слася і нясло́ся; нясі́ся; незак.
1. Хутка рухацца, імчацца ўперад.
Несліся коні.
2. (1 і 2 ас. не ўжыв.), перан. Распаўсюджвацца (пра гукі, пахі, чуткі).
Нясуцца песні.
Несліся новыя чуткі.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
рознагало́ссе, -я, н. і рознагало́сіца, -ы, ж.
1. Бязладныя галасы, гукі.
Птушынае рознагалоссе (і птушыная рознагалосіца).
2. Адсутнасць згоды ў поглядах, думках.
Р. па асноўных пытаннях.
Рознагалоссі (і рознагалосіца) паміж мужам і жонкай.
3. Супярэчлівасць, няўзгодненасць.
Р. ў паказаннях сведак.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
фанфа́ра, -ы, мн. -ы, -фа́р, ж.
1. Медны духавы музычны інструмент, які мае выгляд падоўжанай трубы.
Пад гукі фанфар (таксама перан.: вельмі ўрачыста).
2. Музычная фраза, кароткі сігнал урачыстага характару, які выконваецца на такім інструменце.
Загучалі фанфары.
|| прым. фанфа́рны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
я́сный
1. (яркий, светлый) я́сны;
2. (отчётливый, хорошо видимый, слышимый) выра́зны, я́сны;
я́сные зву́ки выра́зныя гу́кі;
3. (понятный) зразуме́лы, я́сны;
◊
я́сное де́ло вядо́мая рэч.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
гудзе́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. гусці і гудзець, а таксама гукі гэтага дзеяння. Рыгор адхіліўся ад акна; разам з гэтым змоўкла гудзенне аэраплана. Гартны. Раптам да вёскі пачалі далятаць нейкія нячутныя дагэтуль гукі, — ні то гудзенне жука, ні то малатарні. Чарот.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вя́канне, ‑я, н.
Разм. Дзеянне паводле дзеясл. вякаць (у 1 знач.), а таксама гукі гэтага дзеяння.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гагата́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. гагатаць, а таксама гукі гэтага дзеяння. Чулася гагатанне гусей.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кракта́нне і крахта́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. крактаць, крахтаць, а таксама гукі гэтага дзеяння.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зы́канне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. зыкаць — зыкнуць, а таксама гукі гэтага дзеяння. Зыканне пчол.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бра́зганне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. бразгаць, а таксама гукі, якія ўтвараюцца пры гэтым дзеянні.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)