ке́пскі, -ая, -ае.

1. Не такі, як трэба, якога хацелася б; дрэнны.

К. малаток.

Кепска (прысл.) зроблена акно.

2. у знач. вык. ке́пска каму. Пра цяжкі душэўны або фізічны стан.

Дзіцяці стала к.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

offending [əˈfendɪŋ] adj.

1. непрые́мны; які́ прычыня́е (фізі́чны) боль

2. злачы́нны; вінава́ты ў парушэ́нні/злачы́нстве

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

рэ́чыўны, ‑ая, ‑ае.

1. Матэрыяльны, прадметны, фізічны. Рэчыўны свет.

2. У лінгвістыцы — які абазначае назву рэчыва. Рэчыўныя назоўнікі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

handicap​1 [ˈhændikæp] n.

1. фізі́чны недахо́п

2. перашко́да, замі́нка, затры́мка; зага́на;

time handicap няста́ча ча́су

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

фіз...

Першая састаўная частка складаных слоў, якая адпавядае па значэнню слову «фізічны» (у 4 знач.), напрыклад: фіззарадка, фізпадрыхтоўка, фізорг.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фіз.- (фізічны або фізкультурны)

1. physisch, Physik-;

2. Turn-, Sport-

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

МІ́МІКА (ад грэч. mimikos пераймальны),

выразныя рухі мышцаў твару; адна з форм выяўлення пачуццяў, настрою чалавека. Адрозніваюць М. міжвольную і свядомую (М. акцёра). У тэатры М. — важны элемент акцёрскага мастацтва; дапамагае акцёру стварыць сцэн. вобраз, выявіць псіхал. характарыстыку, фізічны і душэўны стан персанажа. На М. пабудавана мастацтва пантамімы.

т. 10, с. 377

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

corporal​2 [ˈkɔ:pərəl] adj. fml цяле́сны, фізі́чны;

corporal defects фізі́чныя недахо́пы/зага́ны;

corporal punishment цяле́снае пакара́нне, лупцо́ўка

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

А́ЛІБІ (ад лац. alibi у іншым месцы),

у крымінальным працэсе акалічнасць, якая сведчыць пра адсутнасць асобы на месцы злачынства ў момант яго ўчынення; бясспрэчны доказ невінаватасці абвінавачанага па справе, дзе ён прыцягваецца да адказнасці за фізічны ўдзел у злачынстве. Алібі не выключае абвінавачання ў саўдзельніцтве (напр., падбухторванне, дапамога і інш.).

т. 1, с. 254

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

konstitutionéll a

1) канстытуцы́йны

2) фізі́чны, аргані́чны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)