1) успы́шкаf. (сьвятла́), бліск -у m. (запа́лкі, мала́нкі)
2) сьветлавы́ сыгна́л
3) клёш -а m. (спадні́цы)
•
- flare out
- flare up
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
тушы́ць1, тушу, тушыш, тушыць; незак., што.
Спыняць гарэнне чаго‑н.; гасіць. Сястра ўжо тушыла святло на калідоры.Асіпенка.Паравозы выпускала пару, тушылі топкі.Лынькоў.[Ігар] тушыў папяросу, тыкаючы яе ў дно сподка.Карпюк.//перан. Спыняць, заглушаць (якія‑н. пачуцці, каханне і пад.). Успамін пра брата астуджвае Васілісін голас, тушыць яе добрую ўсмешку, абуджае даўнюю крыўду і злосць.Васілевіч.Урэшце .. [Яраш] мог бы заклікаць на дапамогу сябра і разважлівую, спакойную Валянціну Андрэеўну, якая неаднойчы ўжо тушыла ўспышкі Галінай хваравітай рэўнасці.Шамякін.//перан. Не даваць развівацца, пашырацца чаму‑н. Хай льюцца песень грэлі Ад сэрца, ад душы. Яны людзей сагрэлі, Не буду іх тушыць.Пушча./увобразнымужыв.Зоры не паспявалі з’явіцца ўваччу, як успышка святла зноў тушыла іх.Чорны.
•••
Тушыць (гасіць) мяч — ударам зверху прызямляць (у валейболе, тэнісе і пад.).
Снег саломаю тушыць — рабіць якую‑н. бязглуздзіцу, глупства.
тушы́ць2, тушу, тушыш, тушыць; незак., што.
Варыць на малым агні ў закрытай пасудзіне. Тушыць капусту. Тушыць мяса. Тушыць агародніну.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Wállungf -, -en
1) кіпе́нне; бурле́нне, хвалява́нне (мора, нівы);
das Meer ist in ~ мо́ра хвалю́ецца
2) перан. кіпе́нне, хвалява́нне; успы́шка;
j-n in ~ bríngen* мо́цна ўсхвалява́ць каго́-н.;
in ~ geráten* расхвалява́цца;
der Zorn bráchte das Blut in ~ кроў кіпе́ла ад гне́ву
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)