самапа́льнік, ‑а,
У старажытнасці — воін,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
самапа́льнік, ‑а,
У старажытнасці — воін,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
лу́чнік, -а,
1. Воін,
2. Спартсмен, які займаецца стральбой з лука.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
кап’яно́сец, ‑носца,
У старажытнасці — воін,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
марці́рны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да марціры;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
банды́т, -а,
Удзельнік банды;
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
аўтама́тчык, -а,
1. Рабочы, які абслугоўвае аўтамат (у 1
2. Баец,
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
карабіне́р, -а,
1. У Заходняй Еўропе і Расіі да сярэдзіны 19
2. Жандар у Італіі.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Мушкаты́р ’неспакойны, адчайны чалавек’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
uzbrojony
1.
2.
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
КАЛЧА́Н,
у старажытнасці і сярэдневякоўі футарал ці сумка для захоўвання і нашэння стрэл або кароткіх кідальных коп’яў. Вырабляўся са скуры, дрэва, пазней з металу, аздабляўся шыццём і
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)