chudziak

м.

1. худы чалавек;

2. перан. бедны (убогі) чалавек

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

sordid [ˈsɔ:dɪd] adj.

1. ні́зкі, по́длы; агі́дны;

sordid desires гане́бныя жада́нні;

What a sordid business! Якое паскудства!

2. убо́гі, мізэ́рны;

sordid poverty мізэ́рная бе́днасць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

убо́гасць ж.

1. убо́гость; бе́дность;

2. убо́гость; мизе́рность; ску́дность, ску́дость, бе́дность;

3. убо́гость;

4. убо́гость, ничто́жность;

1-4 см. убо́гі 1-4

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

bedürftig a (G) які́ ма́е патрэ́бу (у чым-н.); бе́дны, убо́гі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

squalid [ˈskwɒlɪd] adj. derog.

1. убо́гі, мізэ́рны, занядба́ны; жабра́цкі;

squalid slums убо́гія трушчо́бы;

a squalid house занядба́ны дом

2. бры́дкі; ні́зкі, по́длы;

a squalid rascal няго́днік, падлю́га

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

мелкотра́вчатый

1. (о ткани) уст. дробнамярэ́жысты; дробнаквяці́сты;

2. перен. дро́бны, дро́бненькі; (незначительный) нязна́чны; (плохонький) дрэ́нненькі; (ничтожный) нікчэ́мны; (мизерный) мізэ́рны, убо́гі.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ärmlich a бе́дны, мізэ́рны, убо́гі;

ein ~es Áuskommen háben перабіва́цца сяк-так

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

убо́га нареч.

1. убо́го, ни́щенски; бе́дно;

2. убо́го, ни́щенски, ми́зерно; ску́дно, бе́дно;

3. убо́го, жа́лко;

4. убо́го, ничто́жно;

1-4 см. убо́гі 1-4

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

БАРАТЫ́НСКІ (Яўген Абрамавіч) (2.3.1800, в. Вяжля Тамбоўскай вобл., Расія — 11.7.1844),

рускі паэт. Вучыўся ў Пажскім корпусе ў Пецярбургу (1812—16). У 1819—26 на вайск. службе. У 1826 выйшаў у адстаўку і пасяліўся ў Маскве. Апошнія гады жыў у падмаскоўным маёнтку Муранава. У 1844 паехаў у Італію, памёр у Неапалі. Пахаваны ў Пецярбургу. У элегіях і пасланнях («Фінляндыя», «Разупэўненне», «Прызнанне», «Дзве долі» і інш.) раскрыў унутрана супярэчлівы, раздвоены душэўны свет сучасніка. Для твораў 2-й пал. 1820—30-х г. характэрныя матывы адзіноты і смутку («Стансы»), напружаная філасафічнасць (паэмы «Баль», «Цыганка», вершы «Апошняя смерць», «Убогі дар мой, голас мой нягучны», «Ланцуг мне лёс наканаваў» і інш.). Аўтар паэм «Піры», «Эда» (абедзве 1826), «Перасяленне душ» (1828), аповесці «Пярсцёнак» (1831). У зб. вершаў «Сутонне» (1842) супярэчлівасць гіст. прагрэсу і эстэт. прыроды чалавека, праломленая праз трагічную свядомасць паэта.

Тв.:

Стихотворения;

Поэмы. М., 1982;

Стихотворения;

Проза;

Письма. М., 1983.

Літ.:

Лебедев Е. Тризна: Кн. о Е.А.Боратынском. М., 1985;

Тойбнин И.М. Тревожное слово: (О поэзии Е.А.Баратынского). Воронеж, 1988;

Песков А.М. Боратынский: Истинная повесть. М., 1990.

Я.А.Баратынскі.

т. 2, с. 300

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

abject

[ˈæbdʒekt]

adj.

1) жа́ласны; мізэ́рны; убо́гі

in abject poverty — у мізэ́рнай бядо́це

2) нікчэ́мны, няго́дны

an abject flatterer — нікчэ́мны лі́сьлівец

3) няво́льніцкі

abject submission — няво́льніцкае падпара́дкаваньне

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)