stan szlachecki гіст. шляхецкі стан, шляхецкае саслоўе
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
податно́йист. падатко́вы;
податна́я систе́ма падатко́вая сістэ́ма;
податно́й инспе́ктор падатко́вы інспе́ктар;
податно́е сосло́виеист. падатко́вае сасло́ўе.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
мяшча́нскіпрям., перен. меща́нский;
~кае сасло́ўе — меща́нское сосло́вие;
м. быт — меща́нский быт;
○ ~кая дра́ма — меща́нская дра́ма
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
бая́рства, ‑а, н., зб.
Гіст.
1. Баяры, баярскае саслоўе. Адным з першых у барацьбу за самакіраванне ўключыўся Полацк. Барацьба суправаджалася рэзкімі канфліктамі паміж гараджанамі і баярствам.«Полымя».
2. Званне, сан баярына.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
двара́нскіád(e)lig, Ádel-;
двара́нскае сасло́ўегіст.Ádelsstand m -(e)s, -stände
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
ры́царства, ‑а, н.
1.Гіст. Ваенна-землеўладальніцкае саслоўе ў Заходняй Еўропе ў сярэднія вякі. //зб. Рыцары.
2. Званне рыцара.
3.перан. Самаадданасць, велікадушнасць, высакародства. [Хлопцы] жартавалі пры .. [Сабіне], спаборнічалі ў дасціпнасці і рыцарства смяяліся.Караткевіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мяшча́нскі
1.гіст. kléinbürgerlich;
мяшча́нскае сасло́ўе Kléinbürgerstand m -(e)s;
2.перан. spíeßbürgerlich, spíeßerisch
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
стан², -а і -у, мн. -ы, -аў, м.
1. -а. Лагер, месца стаянкі.
Рыбацкі с.
2. -у. Войска, адзін з ваюючых бакоў.
Варожы с.
3. -а. гіст. У царскай Расіі: адміністрацыйна-паліцэйскае падраздзяленне павета.
4. -у. Саслоўе, сацыяльны слой (разм.).
Выбіраўся магістрат з вышэйшых станаў.
|| прым.станавы́, -а́я, -о́е (да 3 знач.).
С. прыстаў (начальнік паліцэйскага ўчастка).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ДРУІ́ДЫ (лац. druides),
жрацы стараж.кельтаў Галіі, Брытаніі, Ірландыі ў 1 ст. да н.э. — 1 ст.н.э. Разам з племянной знаццю складалі пануючую праслойку. Кіравалі ахвярапрынашэннямі, ажыццяўлялі суд. функцыі, былі ўрачамі, настаўнікамі і прадказальнікамі. вял. ролю адыгрывалі ў паліт. справах. З часоў рым. акупацыі (2-я пал. 1 ст. да н.э.) узначалілі супраціўленне ўладам. Рым. імператары Тыберый і Клаўдзій забаранілі ахвярапрынашэнні Д. У 47 перасталі існаваць як асобнае саслоўе і ператварыліся ў вандроўных прадказальнікаў.