пакры́ўлены
1. (
2. (скажоны) verzógen, verzérrt; verwáchsen
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
пакры́ўлены
1. (
2. (скажоны) verzógen, verzérrt; verwáchsen
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
скры́ўлены
1. (
2. (скажоны) verzógen, verzérrt; verwáchsen
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
паго́рблены, ‑ая, ‑ае.
Які пагорбіўся, згорблены,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ЛІРАХВО́СТЫ,
сямейства вераб’інападобных. 1 род, 2 віды. Пашыраны ў лясах
Даўж. цела да 90, хваста да 70
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
АНКІЛО́З (ад
поўная нерухомасць сустава пры паталагічных зменах яго тканак. Адрозніваюць анкілозы касцявыя (касцявое зрастанне сустаўных паверхняў паміж сабой), пазасустаўныя (утварэнне касцявой перамычкі за кошт акасцянення мяккіх тканак вакол сустава; сустаўная шчыліна пры гэтым захавана), фіброзныя (утварэнне рубцовых спаек паміж сустаўнымі паверхнямі). Пры касцявым і пазасустаўным анкілозе вобласць нерухомага сустава пры
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
вуглавы́, ‑ая, ‑ое.
1. Які мае форму вугла,
2. Які стаіць на вуглу, на перакрыжаванні вуліц.
3.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Кля́ма ’дрот,
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
увагну́ты
1. konkáv, hohl;
2.
3. (
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
ДРЭПАНАКЛА́ДУС (Drepanocladus),
род брыевых імхоў
Адна- і двухдомныя лістасцябловыя імхі. Дзярнінкі звычайна бліскучыя, буйныя, зялёныя, жаўтавата-зялёныя, карычневыя, чарнаватыя. Сцябло ляжачае да прамастойнага. Лісце цэльнакрайняе ці пілаватае. Каробачка са спорамі на прамой ножцы, цыліндрычная, сагнутая; вечка з дзюбай або бародаўкай.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
шплінт
(
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)