разгалінава́ ць , ‑ную, ‑нуеш, ‑нуе; зак. , што .
1. Раздзяліць на некалькі частак, ліній, напрамкаў, якія ідуць ад аднаго пункта ў розныя бакі. Разгалінаваць чыгуначны пуць.
2. перан. Раздзяліць на часткі, аддзелы (установы, арганізацыі і пад.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
размача́ ліць , ‑лю, ‑ліш, ‑ліць; зак. , што .
Растрапаць, раздзяліць на валокны. Размачаліць канат.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перапілава́ ць , -лу́ ю, -лу́ еш, -лу́ е; -лу́ й; -лава́ ны; зак. , што.
1. Пілуючы, раздзяліць на часткі.
П. бервяно.
2. Папілаваць усё, многае.
П. усе дровы.
|| незак. перапіло́ ўваць , -аю, -аеш, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ГЕТЭРАГЕ́ ННАЯ СІСТЭ́ МА ,
макраскапічна неаднародная фізіка-хімічная сістэма, якая складаецца з некалькіх розных па фіз. уласцівасцях ці хім. саставе частак (розных фаз ).
Адна фаза гетэрагеннай сістэмы аддзелена ад сумежнай з ёй фазы фіз. паверхняй падзелу, што дазваляе механічна раздзяліць іх. Напр. , вадкасць і насычаная пара над ёй (розніца ў агрэгатным стане); дзве вадкасці, якія не змешваюцца паміж сабой, — алей і вада (розніца ў саставе). Мікрагетэрагеннымі часта называюць дысперсныя сістэмы з памерамі часцінак ад 5∙10−3 да 10 мкм (золі , мікраэмульсіі і інш. ), якія складаюць пераходную вобласць паміж гетэрагеннай сістэмай і гамагеннай сістэмай .
т. 5, с. 208
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
раздзяле́ нне ср. действие ) разделе́ ние; расчлене́ ние; см. раздзялі́ ць ;
○ па ~ннях воен. спорт. е́ ниям
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Перапя́ ць , перэпʼя́ ць ’перагарадзіць, раздзяліць ’ (ТСБМ , Маслен. , ТС ). Да пера- і пяць (гл.). Гл. таксама перапона .
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
распалаві́ ніць (раздзяліць напаламí eren vt é ilen
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
рассячы́ і рассе́ кчы , -сяку́ , -сячэ́ ш, -сячэ́ ; -сячо́ м, -сечаце́ , -сяку́ ць; -се́ к, -кла; -сячы́ ; -се́ чаны; зак.
1. каго-што . Секучы, раздзяліць на часткі.
Р. палена.
2. што . Нанесці глыбокую рану, парэз чым-н. вострым.
Р. палец.
Р. нагу.
3. перан. , штораздзяліць , раз’яднаць.
Баржа рассекла водную гладзь.
Рака рассекла луг на дзве часткі.
Р. армію праціўніка.
|| незак. рассяка́ ць , -а́ ю, -а́ еш, -а́ е.
|| наз. рассяка́ нне , -я, н. і рассячэ́ нне , -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
раздво́ іць , ‑двою, ‑двоіш, ‑двоіць; зак. , што .
Раздзяліць надвае, на дзве часткі. Раздвоіць провад. Раздвоіць сілы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Разбі́ ць ’разбіць, разграміць’, ’раскалоць, раздзяліць на часткі’, ’растрэсці, расцерушыць’ (ТСБМ , Бяльк. ), ’растрэсці, расцерушыць (пракосы, сена)’, ’разлучыць закаханых, сям’ю’, ’раскалоць бервяно, палена’ (Янк. 2), ’растрэсці’, ’размяшаць, разбоўтаць’, ’раздзяліць ’, перан. ’наесці (пра жывот)’ (ТСБМ , Сл. ПЗБ ), розбі́ ць ’пабіць’, ’павялічыцца ў аб’ёме’, ’закласці, пачаць складваць, аснаваць’ (ТС ). Ад раз- і біць (гл.). Сюды ж разбі́ ты ’раз’езджаны’ (Сцяшк. Сл. ).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)