расстра́иваться

1. расстро́йвацца;

2. разла́джвацца;

3. разла́джвацца;

4. псава́цца, расстро́йвацца;

5. хвалява́цца; засмуча́цца; см. расстро́иться;

6. страд. расстро́йвацца; разла́джвацца; псава́цца; см. расстра́ивать​ 1—4.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

vergámmeln vi разм. псава́цца, прыхо́дзіць у заняпа́д

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

rot​2 [rɒt] v. гні́сці; гнаі́ць; псава́ць; псава́цца;

Sugar rots your teeth. Ад цукру псуюцца зубы.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

erode [ɪˈrəʊd] v. таксама erode away 1. (паступо́ва) разбура́ць (вадой, ветрам); размыва́ць

2. падрыва́ць; псава́ць; псава́цца

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

taint​2 [teɪnt] v.

1. fml псава́ць; псава́цца;

a tainted reputation падмо́чаная рэпута́цыя

2. забру́джваць; забру́джвацца

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

мо́кнуць, -ну, -неш, -не; мок, -кла; -ні; незак.

1. Станавіцца мокрым, вільготным.

М. пад дажджом.

2. (1 і 2 ас. звычайна не ўжыв.). Псавацца ад празмернай вільгаці.

Сена мокне.

3. (1 і 2 ас. звычайна не ўжыв.). Ляжаць у вадзе або іншай вадкасці для набыцця пэўных якасцей.

Лён мокне.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

conk out

перастава́ць працава́ць, лама́цца, псава́цца (асабл. пра мато́р)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

га́дзіцца разм.

1. (адчуваць агіду) sich ékeln, Ábscheu empfínden*;

2. (псавацца) sich schmútzig máchen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

putrefy

[ˈpju:trɪfaɪ]

v.i. -fied, -fying

псава́цца; гніць, гні́сьці; гнаі́цца (пра ра́ну)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

глумі́цца, глумлю́ся, глу́мішся, глу́міцца; незак. (разм.).

1. (1 і 2 ас. звычайна не ўжыв.). Марна траціцца, псавацца.

Цяжка глядзець, як глуміцца дабро.

2. з каго-чаго. Здзекавацца, кпіць, насміхацца.

Г. з дзіцяці.

|| зак. зглумі́цца, 1 і 2 ас. звычайна не ўжыв., зглу́міцца; зглу́млены (да 1 знач.).

|| наз. глум, -у, м. і глумле́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)