прышчэ́пка, ‑і, ДМ ‑пцы; Р мн. ‑пак; ж.
1. Дзеянне паводле дзеясл. прышчапіць 1 (у 1, 2 знач.).
2. Прышчэпачны прэпарат.
3. Тое, што і прышчэп. Нарэшце Ваня зайшоў да гаспадара, у якога яшчэ зусім не было саду, а ў агародзе тырчала ўсяго толькі каля дзесятка прышчэпак. Кулакоўскі.
4. Заціскачка для прымацавання чаго‑н. На зямлі ў тазіку было яшчэ ладна бялізны, адкуль Таня брала яе.. А на шыі ў Тані вянком віселі прышчэпкі. Паўлаў. [Янушак] надзеў .. шаўковую кашулю і белы ў чорную палоску гальштук з прышчэпкай. Дайліда.
•••
Пастэраўскія прышчэпкі — прышчэпкі супраць шаленства.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прышчэ́пка I ж.
1. сад. приви́вка, привива́ние ср.; окулиро́вка, копулиро́вка; прище́п м.;
2. мед. приви́вка;
1, 2 см. прышчапі́ць I 1, 2;
3. мед. (прививочный препарат) приви́вка ж.;
○ пастэ́раўскія ~кі — пасте́ровские приви́вки
прышчэ́пка II ж. (для белья) прище́пок м., прище́пка
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)