прызначэ́нне ср.

1. назначе́ние;

2. назначе́ние, определе́ние; предназначе́ние;

3. предназначе́ние; предопределе́ние;

1-3 см. прызнача́ць;

4. (предназначение) призва́ние

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

install [ɪnˈstɔ:l] v.

1. устана́ўліваць;

They have installed central heating. Яны ўстанавілі цэнтральнае ацяпленне.

2. прызнача́ць на паса́ду

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

bevórmunden vt

1) апекава́ць

2) прызнача́ць апекуна́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

depute

[dɪˈpju:t]

v.t.

1) прызнача́ць сваі́м наме́сьнікам

2) дэлегава́ць, даруча́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

wyznaczać

незак.

1. вызначаць;

2. прызначаць;

гл. wyznaczyć

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

consign [kənˈsaɪn] v. fml

1. пазбаўля́цца ад (каго-н., чаго-н.)

2. перадава́ць; даруча́ць, давяра́ць

3. прызнача́ць

4. comm. адпраўля́ць, пасыла́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

АКБА́Р (Джэлаль-ад-дзін) (1542—1605),

правіцель Магольскай імперыі ў Індыі [1556—1605]. Пры ім дзяржава Вялікіх Маголаў дасягнула найб. магутнасці. Значна пашырыў яе межы, заваяваўшы тэр. ад Балха на Пн да р. Гадавары на Пд (у т. л. Кашмір і тэр. сучаснага Афганістана) і ад мора на З да мора на У. Вёў барацьбу з сепаратызмам феадалаў, у 1574 імкнуўся ліквідаваць сістэму джагіраў, што выклікала супраціўленне мусульм. джагірдараў. Упершыню стаў прызначаць індусаў на важныя дзярж. пасты, дынастычнымі шлюбамі ўмацаваў сувязі з раджпуцкімі княствамі, конніца раджпутаў стала асновай арміі. Увёў новую рэлігію «дзін-і ілахі» («божая вера») з элементамі ісламу, індуізму, парсізму і джайнізму.

Акбар са сваім сынам Джахангірам і ўнукам Шахам-Джаханам. Мініяцюра. Каля 1630.

т. 1, с. 187

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

áusersehen* vt, áuserwählen vt

1) выбіра́ць (сабе)

2) прызнача́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

naznaczać

незак.

1. пазначаць; абазначаць;

2. вызначаць, прызначаць; намячаць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ustanawiać

незак.

1. устанаўліваць;

2. юр. прызначаць (на пасаду)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)