пра́ведны, ‑ая, ‑ае.

1. Уст. Які не парушае правіл рэлігійнай маралі.

2. Кніжн. Справядлівы, правільны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пентагра́ма, ‑ы, ж.

Спец. Правільны пяцівугольнік, на ўнутраных баках якога пабудаваны раўнабедраныя трохвугольнікі аднолькавай вышыні.

[Ад грэч. pénte — пяць і grámma — лінія.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

МАЁН (Мауоп),

вулкан на ПдУ в-ва Лусон у Ціхім ак. (тэр. Філіпін). Правільны конус выш. 2462 м, складзены пераважна з андэзітаў. Частыя вывяржэнні. Нац. парк Маён-Волькана.

т. 9, с. 500

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

proper fraction

пра́вільны дроб

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

rational fraction

пра́вільны дроб

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

poprawny

1. правільны; слушны;

2. карэктны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

аўтэнты́чны, ‑ая, ‑ае.

Кніжн. Сапраўдны, правільны. Аўтэнтычны тэкст. Аўтэнтычная крыніца. // Які адпавядае арыгіналу. Аўтэнтычнае тлумачэнне закона.

[Грэч. authentikos.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

васьмівуго́льнік, ‑а, м.

Геаметрычная фігура з васьмю вугламі, якія ўтвараюцца звеннямі замкнутай крывой лініі. Правільны васьмівугольнік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

accurate [ˈækjərət] adj. дакла́дны, пра́вільны (пра гадзіннік, карту, падлікі і да т.п.)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

correct​1 [kəˈrekt] adj.

1. пра́вільны, слу́шны, дакла́дны, карэ́ктны

2. адпаве́дны, прыда́тны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)