2. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Перасохнуць ад недахопу вільгаці.
Зямля ўсмагла, патрэскалася.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
мяжа́ж.
1. Grénze f -, -n (граніца);
2. Rain m -s, -e (у полі)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
агрэ́х, -а, мн. -і, -аў, м.
1. Дрэнна ўзараная або прапушчаная пры ворыве, сяўбе лапіна на полі.
Араць без агрэхаў.
У ворыве агрэхі — у кішэні прарэхі (прыказка).
2.перан. Усякія недаробкі, недагляд.
Агрэхі ў працы.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
палі..., (гл.полі...).
Першая састаўная частка складаных слоў; ужываецца замест «полі...», калі націск у другой частцы падае на першы склад, напрыклад: палітэхнікум, паліглот.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
спець², 1 і 2 ас. не ўжыв., спе́е; незак.
1. Рабіцца спелым (пра гародніну, злакі і пад.).
На полі спее ячмень.
2.перан. Прымаць закончаную форму; канчаткова складвацца.
У іх спелі новыя планы.
|| зак.паспе́ць, -е́е.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
прыназо́ўнік, -а, мн. -і, -аў, м.
У граматыцы: службовае слова, з дапамогай якога выражаюцца адносіны паміж галоўнымі і залежнымі кампанентамі словазлучэння, напр.: ад (сцяны), па (полі), перад (домам) і пад.
|| прым.прыназо́ўнікавы, -ая, -ае.
Прыназоўнікавае словазлучэнне.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ДЫЭЛЕКТРЫ́ЧНЫ НАГРЭ́Ў,
награванне дыэлектрыкаў у пераменным эл.полі. Абумоўлены дыэлектрычнымі стратамі. Мае высокую хуткасць і раўнамернасць разагравання матэрыялаў з нізкай цеплаправоднасцю. Пры частотах да 300 МГц праводзіцца ў полі кандэнсатара; пры звышвысокіх частотах — у полі аб’ёмнага рэзанатара ці выпрамяняльніка; напружанасць эл. поля ў прамысл. устаноўках да 3000 кВ/м. Выкарыстоўваецца для высушвання матэрыялаў (драўніны, паперы, керамікі і інш.), зваркі пластмас, награвання пластмас перад прасаваннем, пры склейванні драўніны і інш.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
«КО́ТВІЧ»,
прыватнаўласніцкі герб, якім карысталіся больш за 70 родаў Беларусі, Украіны, Літвы і Польшчы, у т. л. Клячыцкія, Крыцкія, Лянкевічы, Радаміцкія, Смолкі, Струпінскія, Талкачы. Мае ў сярэбраным полічырв. пояс. Клейнод — над прылбіцай з каронай рука ў латах з мячом. Існуюць варыянты герба: сярэбраны пояс у чырв.полі, чорны пояс у сярэбраным полі, у клейнодзе — тры страусавыя пёры і інш. У Польшчы вядомы з сярэдзіны 14 ст., пазней вельмі пашыраны ў ВКЛ.
