suds

[sʌdz]

n., pl.

1) пе́на f.

2) Sl. пі́ва n.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

пена

Том: 24, старонка: 71.

img/24/24-071_0434_Пена.jpg

Гістарычны слоўнік беларускай мовы (1982–2017)

пена

Том: 24, старонка: 71.

img/24/24-071_0435_Пена.jpg

Гістарычны слоўнік беларускай мовы (1982–2017)

piana

ж.

1. пена; шум;

2. студ. жарг. піва

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Gischt m -(e)s, -e (бурлі́вая) пе́на; пы́рскі (хваляў)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ку́фель ‑фля і ку́халь, ‑хля, м.

Бакал для піва. Па шкле куфля аплывала белая пена і шлёпалася пад ногі. Лобан. Сабе Апейка папрасіў кухаль піва; пакуль буфетчыца налівала, агледзеўся, дзе б прыладзіцца. Мележ.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шумо́к I, -мку́ м., разг. шумо́к;

пад ш. — под шумо́к

шумо́к II, -мку́ м., разг. пе́на ж.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПЕ́НЫ,

ячэістыя структураваныя дысперсныя сістэмы, утвораныя вял. колькасцю бурбалак газу (дысперсная фаза), раздзеленых тонкімі праслойкамі вадкасці. Разбураюцца ў выніку каалесцэнцыі. Высокастабільныя П., што захоўваюцца на працягу многіх мінут і гадзін, утвараюцца пры дабаўленні ў вадкасць стабілізатараў П., ці пенаўтваральнікаў (мылы, сінт. паверхнева-актыўныя рэчывы). Устойлівыя П. з дыаксідам вугляроду — сродак тушэння пажараў (гл. Вогнетушыцель). П. выкарыстоўваюць у вытв-сці ячэістых канстр. матэрыялаў (напр., пенаметалу, пенабетону, пенапластаў), пры абагачэнні карысных выкапняў (пенная флатацыя).

Літ.: Кругляков П.М., Ексерова Д.Р. Пена и пенные пленки. М., 1990.

т. 12, с. 269

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

scum [skʌm] n.

1. пе́на, на́кіп, шумаві́нне

2. infml агі́дны чалаве́к, мярзо́тнік;

the scum of the earth падо́нкі (грамадства), уся́кі зброд

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

spume

[spju:m]

1.

n.

пе́на f., шум, на́кіп -у m.

2.

v.i.

пе́ніцца

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)