імпэ́т

(польск. impet, ад лац. impetus = парыў, разбег, напор)

1) разгон, парывістасць, імклівасць (і. руху);

2) перан. запал, напорыстасць (напр. юнацкі і.).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

шквал

(англ. squall)

1) нечаканы моцны парыў ветру, часцей за ўсё пры навальніцах;

2) перан. што-н. раптоўнае, інтэнсіўнае (напр. ш. агню).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

enthusiasm

[ɪnˈӨu:zi,æzəm]

n.

запа́л -у, пары́ў -ву m.; энтузія́зм -у m., захапле́ньне -я n.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

gust

[gʌst]

n.

1) пары́ў ве́тру

2) рапто́ўны лі́вень

3) вы́бух гне́ву, сьме́ху, энтузія́зму

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

outburst

[ˈaʊtbɜ:rst]

n.

вы́бух -у m. (сьме́ху, гне́ву), успы́х -у m., пары́ў -ву m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ДАРАШКЕ́ВІЧ (Іван Канстанцінавіч) (1890, в. Меляшкі Беластоцкага ваяв., Польшча — 24.2.1943),

бел. паэт. Скончыў Свіслацкую настаўніцкую семінарыю (1909). Настаўнічаў на Гродзеншчыне і каля Паневяжыса. Загінуў на фронце. З 1909 пад псеўд. Янук Д. і Каршун друкаваў у газ. «Наша ніва» вершы і допісы. Яго творчасць развівалася ў рэчышчы бел. рэв.-дэмакр. паэзіі, прасякнута суперажываннем чалавечаму гору, болем за лёс абяздоленых, патрыят. матывамі («Доля», «Стогн», «Псалм CXXXVI»). Інтымнай лірыцы паэта ўласцівы рамант. парыў, глыбіня пачуццяў («Як засвецяць у небе зоры»), часам элегічнасць («Шкада разбітых мар»).

Тв.:

У кн.: Дзень паэзіі — 89. Мн., 1989.

А.С.Ліс.

т. 6, с. 51

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Áufflug m -(e)s, -flüge

1) ав. узлёт

2) парыў

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

tornado

[tɔrˈneɪdoʊ]

n., pl. -does or -dos

1) тарна́да indecl., сьмерч -у m.

2) гвалто́ўны пары́ў

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Réißen I n -s

1) парыў, абрыва́нне

2) ламо́та (у касцях)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

spasm [ˈspæzəm] n.

1. спа́зма, су́тарга;

go into spasm зво́дзіць су́таргай

2. пары́ў, вы́бух (гора, энергіі і да т.п.);

a spasm of coughing пры́ступ ка́шлю

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)