КАРЭ́НІШЧА падземны парастак шматгадовых раслін. У адрозненне ад кораня мае спец. лускападобнае дробнае лісце, пупышкі, прыдаткавыя карані без каранёвага чэхліка і каранёвых валаскоў. Штогод нарастае і ўтварае з верхавінкавых ці пазушных пупышак надземныя парасткі. Асн. функцыі К.: назапашванне пажыўных рэчываў, вегетатыўнае аднаўленне і размнажэнне (гл. Карэнішчавыя расліны).
т. 8, с. 126
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
spire [ˈspaɪə] n.
1. шпіль, спіча́к
2. стрэ́лка (расліны), па́растак; былі́нка
3. вастрыё, спіча́стая верхаві́на (чаго-н.); язы́к по́лымя
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
побе́гII бот. па́растак, -тка м.; ато́жылак, -лка м.;
пуска́ть побе́ги пуска́ць па́расткі (ато́жылкі).
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
А́РБЕР ((Arber) Агнес) (1879—22.3.1960),
англійскі батанік. Чл. Каралеўскага т-ва (з 1946). Скончыла Лонданскі і Кембрыджскі ун-ты. Навук. працы па гісторыі батанікі 15—17 ст., палеабатаніцы голанасенных і марфалогіі пакрытанасенных. Распрацавала тэорыю філома, паводле якой асн. органам вышэйшых раслін з’яўляецца парастак.
Тв.:
Water plants. Cambrige, 1920;
Monocotyledons. Cambrige, 1925;
The Gramineae. Cambrige, 1934;
Herbals. Cambrige, 1938;
The natural philosophy of plant form. Cambrige, 1950.
т. 1, с. 457
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
КЛАДО́ДЫЙ (ад грэч. klados галіна),
відазменены парастак раслін з лістападобным сцяблом, які доўга расце і выконвае функцыі ліста. Сапраўднае лісце на К. рэдукаванае або ў выглядзе калючак, часам рана ападае. Аб паходжанні К. з парастка сведчыць яго становішча ў пазухах лісця (звычайна лускападобнага), утварэнне на ім кветак і суквеццяў. Уласцівы раслінам засушлівых мясцін — некат. кактусам (напр., Epiphyllum), відам спаржы і інш. К. з абмежаваным ростам наз. філакладыем.
т. 8, с. 318
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
волчо́к
1. (игрушка) ваўчо́к, -чка́ м.;
2. (побег) сад. ато́жылак, -лка м.; па́растак, -тка м.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
shoot1 [ʃu:t] n.
1. bot. па́растак, ато́жылак, расто́к;
put out shoots пуска́ць па́расткі
2. палява́нне; гру́па паляўні́чых
3. зды́мка (фільма)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
latorośl
ж.
1. парастак;
2. перан. дзіця; нашчадак
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Ра́зік ’малады парастак, атожылак’ (ТС). Ад рэзаць, параўн. раз ’адзін’ (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
флянс
(ням. Pflanze)
1) каліва расады;
2) бакавы парастак, пасынак.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)