э́тыка-паліты́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. э́тыка-паліты́чны э́тыка-паліты́чная э́тыка-паліты́чнае э́тыка-паліты́чныя
Р. э́тыка-паліты́чнага э́тыка-паліты́чнай
э́тыка-паліты́чнае
э́тыка-паліты́чнага э́тыка-паліты́чных
Д. э́тыка-паліты́чнаму э́тыка-паліты́чнай э́тыка-паліты́чнаму э́тыка-паліты́чным
В. э́тыка-паліты́чны (неадуш.)
э́тыка-паліты́чнага (адуш.)
э́тыка-паліты́чную э́тыка-паліты́чнае э́тыка-паліты́чныя (неадуш.)
э́тыка-паліты́чных (адуш.)
Т. э́тыка-паліты́чным э́тыка-паліты́чнай
э́тыка-паліты́чнаю
э́тыка-паліты́чным э́тыка-паліты́чнымі
М. э́тыка-паліты́чным э́тыка-паліты́чнай э́тыка-паліты́чным э́тыка-паліты́чных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

эты́чна-паліты́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. эты́чна-паліты́чны эты́чна-паліты́чная эты́чна-паліты́чнае эты́чна-паліты́чныя
Р. эты́чна-паліты́чнага эты́чна-паліты́чнай
эты́чна-паліты́чнае
эты́чна-паліты́чнага эты́чна-паліты́чных
Д. эты́чна-паліты́чнаму эты́чна-паліты́чнай эты́чна-паліты́чнаму эты́чна-паліты́чным
В. эты́чна-паліты́чны (неадуш.)
эты́чна-паліты́чнага (адуш.)
эты́чна-паліты́чную эты́чна-паліты́чнае эты́чна-паліты́чныя (неадуш.)
эты́чна-паліты́чных (адуш.)
Т. эты́чна-паліты́чным эты́чна-паліты́чнай
эты́чна-паліты́чнаю
эты́чна-паліты́чным эты́чна-паліты́чнымі
М. эты́чна-паліты́чным эты́чна-паліты́чнай эты́чна-паліты́чным эты́чна-паліты́чных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

юрыды́чна-паліты́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. юрыды́чна-паліты́чны юрыды́чна-паліты́чная юрыды́чна-паліты́чнае юрыды́чна-паліты́чныя
Р. юрыды́чна-паліты́чнага юрыды́чна-паліты́чнай
юрыды́чна-паліты́чнае
юрыды́чна-паліты́чнага юрыды́чна-паліты́чных
Д. юрыды́чна-паліты́чнаму юрыды́чна-паліты́чнай юрыды́чна-паліты́чнаму юрыды́чна-паліты́чным
В. юрыды́чна-паліты́чны (неадуш.)
юрыды́чна-паліты́чнага (адуш.)
юрыды́чна-паліты́чную юрыды́чна-паліты́чнае юрыды́чна-паліты́чныя (неадуш.)
юрыды́чна-паліты́чных (адуш.)
Т. юрыды́чна-паліты́чным юрыды́чна-паліты́чнай
юрыды́чна-паліты́чнаю
юрыды́чна-паліты́чным юрыды́чна-паліты́чнымі
М. юрыды́чна-паліты́чным юрыды́чна-паліты́чнай юрыды́чна-паліты́чным юрыды́чна-паліты́чных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

грама́дска-паліты́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. грама́дска-паліты́чны грама́дска-паліты́чная грама́дска-паліты́чнае грама́дска-паліты́чныя
Р. грама́дска-паліты́чнага грама́дска-паліты́чнай
грама́дска-паліты́чнае
грама́дска-паліты́чнага грама́дска-паліты́чных
Д. грама́дска-паліты́чнаму грама́дска-паліты́чнай грама́дска-паліты́чнаму грама́дска-паліты́чным
В. грама́дска-паліты́чны (неадуш.)
грама́дска-паліты́чнага (адуш.)
грама́дска-паліты́чную грама́дска-паліты́чнае грама́дска-паліты́чныя (неадуш.)
грама́дска-паліты́чных (адуш.)
Т. грама́дска-паліты́чным грама́дска-паліты́чнай
грама́дска-паліты́чнаю
грама́дска-паліты́чным грама́дска-паліты́чнымі
М. грама́дска-паліты́чным грама́дска-паліты́чнай грама́дска-паліты́чным грама́дска-паліты́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ідэ́йна-паліты́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ідэ́йна-паліты́чны ідэ́йна-паліты́чная ідэ́йна-паліты́чнае ідэ́йна-паліты́чныя
Р. ідэ́йна-паліты́чнага ідэ́йна-паліты́чнай
ідэ́йна-паліты́чнае
ідэ́йна-паліты́чнага ідэ́йна-паліты́чных
Д. ідэ́йна-паліты́чнаму ідэ́йна-паліты́чнай ідэ́йна-паліты́чнаму ідэ́йна-паліты́чным
В. ідэ́йна-паліты́чны (неадуш.)
ідэ́йна-паліты́чнага (адуш.)
ідэ́йна-паліты́чную ідэ́йна-паліты́чнае ідэ́йна-паліты́чныя (неадуш.)
ідэ́йна-паліты́чных (адуш.)
Т. ідэ́йна-паліты́чным ідэ́йна-паліты́чнай
ідэ́йна-паліты́чнаю
ідэ́йна-паліты́чным ідэ́йна-паліты́чнымі
М. ідэ́йна-паліты́чным ідэ́йна-паліты́чнай ідэ́йна-паліты́чным ідэ́йна-паліты́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

мара́льна-паліты́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мара́льна-паліты́чны мара́льна-паліты́чная мара́льна-паліты́чнае мара́льна-паліты́чныя
Р. мара́льна-паліты́чнага мара́льна-паліты́чнай
мара́льна-паліты́чнае
мара́льна-паліты́чнага мара́льна-паліты́чных
Д. мара́льна-паліты́чнаму мара́льна-паліты́чнай мара́льна-паліты́чнаму мара́льна-паліты́чным
В. мара́льна-паліты́чны (неадуш.)
мара́льна-паліты́чнага (адуш.)
мара́льна-паліты́чную мара́льна-паліты́чнае мара́льна-паліты́чныя (неадуш.)
мара́льна-паліты́чных (адуш.)
Т. мара́льна-паліты́чным мара́льна-паліты́чнай
мара́льна-паліты́чнаю
мара́льна-паліты́чным мара́льна-паліты́чнымі
М. мара́льна-паліты́чным мара́льна-паліты́чнай мара́льна-паліты́чным мара́льна-паліты́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

сацыя́льна-паліты́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сацыя́льна-паліты́чны сацыя́льна-паліты́чная сацыя́льна-паліты́чнае сацыя́льна-паліты́чныя
Р. сацыя́льна-паліты́чнага сацыя́льна-паліты́чнай
сацыя́льна-паліты́чнае
сацыя́льна-паліты́чнага сацыя́льна-паліты́чных
Д. сацыя́льна-паліты́чнаму сацыя́льна-паліты́чнай сацыя́льна-паліты́чнаму сацыя́льна-паліты́чным
В. сацыя́льна-паліты́чны (неадуш.)
сацыя́льна-паліты́чнага (адуш.)
сацыя́льна-паліты́чную сацыя́льна-паліты́чнае сацыя́льна-паліты́чныя (неадуш.)
сацыя́льна-паліты́чных (адуш.)
Т. сацыя́льна-паліты́чным сацыя́льна-паліты́чнай
сацыя́льна-паліты́чнаю
сацыя́льна-паліты́чным сацыя́льна-паліты́чнымі
М. сацыя́льна-паліты́чным сацыя́льна-паліты́чнай сацыя́льна-паліты́чным сацыя́льна-паліты́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

палітало́гія, -і, ж.

Навука, якая вывучае палітычную сістэму і палітычнае жыццё, праблемы ўнутранай палітыкі і міжнародных зносін.

|| прым. паліталагі́чны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

двуру́шніцтва, ‑а, н.

Паводзіны, дзейнасць двурушніка. Палітычнае двурушніцтва.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

detente

[deɪˈtɑ:nt]

n.

адпру́жаньне (паліты́чнае)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)