цалі́нны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да цаліны. Цалінная зямля. Цалінны край. □ А на Алтай цалінныя пласты Уздымаць і засяваць паехала ўжо моладзь. Панчанка.
2. перан. Некрануты даследаваннем, нявывучаны. Цётка адкрывала новыя тэмы, асвойвала цалінны жыццёвы матэрыял, абжывала нязведаныя сферы эстэтычнага. Ярош.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
unmoved [ˌʌnˈmu:vd] adj.
1. некрану́ты, неперасу́нуты;
We found everything unmoved. Мы ўбачылі, што ўсё засталося на сваім месцы.
2. абыя́кавы, раўнаду́шны
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
первозда́нный книжн.
1. (извечный) спрадве́чны, адве́чны;
2. перен. (первоначальный, неизменённый) першапачатко́вы, некрану́ты;
◊
первозда́нный ха́ос страшэ́нны хао́с (беспара́дак).
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
адта́яць, ‑таю, ‑таеш, ‑тае; зак.
1. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Тое, што і адтаць. Вокны ў карчме адтаялі, і за імі відаць было, як застыў на дрэвах пушысты некрануты іней. Пестрак.
2. што. Вывесці з замарожанага стану, размарозіць. Адтаяць мяса. Адтаяць халадзільнік.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шту́ка, -і, ДМ -ўцы, мн. -і, штук, ж.
1. чаго. Цэлы, некрануты, непачаты яшчэ прадмет, выраб (звычайна пра рулон тканіны).
Ш. сукна, палатна.
2. Асобны прадмет з шэрага аднародных.
Некалькі штук яблыкаў.
3. Наогул пра рэч, прадмет, якую-н. з’яву ці чалавека (разм., жарт. або неадабр.).
Набыты вопыт — гэта добрая ш.
Адразу відаць, што ён за ш.
4. перан. Незвычайны ўчынак, выхадка, выдумка (разм.).
Кінь свае каварныя штукі!
Вось дык ш.!
|| памянш. шту́чка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
де́вственный
1. (целомудренный) няві́нны, цнатлі́вы; дзяво́цкі;
де́вственная плева́ анат. дзяво́цкая плява́;
2. (нетронутый) некрану́ты; першабы́тны;
де́вственная по́чва некрану́тая гле́ба.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
іму́нны
(лац. immunis = свабодны ад чаго-н., некрануты)
1) абаронны, ахоўны (напр. і-ая сываратка);
2) неўспрымальны да яду, да заражэння чым-н. (і-ая ўласцівасць арганізма).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
únberührt a некра́нуты;
etw. ~ lássen* не закрану́ць чаго́-н., не дакрану́цца да чаго́-н.
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
untouched
[ʌnˈtʌtʃt]
adj.
1) некрану́ты, някра́нуты
The cat left the milk untouched — Кот пакі́нуў малако́ някра́нутым
2) нячу́лы, некрану́ты, някра́нуты
The miser was untouched by the poor man’s story — Скна́ру не крану́ў раска́з бе́днага чалаве́ка
3) неразгляда́ны
The last topic was left untouched — Апо́шняе пыта́ньне застало́ся неразгле́дзеным
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
імунало́гія
(ад лац. immunis = свабодны ад чаго-н., некрануты + гр. logos = вучэнне)
навука аб неўспрымальнасці арганізма да інфекцыйных захворванняў і атрутных рэчываў.
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)