прахапі́ць, 1 і 2 ас. не ўжыв., -о́піць; -о́плены; зак., каго-што (разм.).

Пра вецер, холад і пад.: пранізаць наскрозь.

Яго прахапіла ветрам.

|| незак. прахо́пліваць, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

сцвісці́, сцвіце; зак.

Наскрозь накрыцца цвіллю. Хлеб сцвіў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

draughty [ˈdrɑ:fti] adj. : It is terribly draughty in here. Tут праймае наскрозь.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

праёмны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які служыць для прабівання наскрозь.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

РАДАПСІ́Н,

зрокавы пурпур, пігмент палачак сятчаткі вока жывёл і чалавека, які адказвае за чорна-белы або змрочны зрок. Уяўляе сабой складаны бялок (хромаглікапратэід), які наскрозь «прашывае» мембрану фотарэцэптараў. У Р. уваходзяць бялок апсін, 2 алігацукрыдныя ланцугі і храмафорная група караціноіду рэтыналю (альдэгіду вітаміну А). У зрокавым акце пры паглынанні малекулай Р. кванта святла адбываецца абарачальная рэакцыя фотаізамерызацыі, канфармацыйныя перабудовы малекулы Р. Узнікае нерв. імпульс, які перадаецца ў патылічную долю галаўнога мозга, дзе фарміруецца зрокавы вобраз.

І.​М.​Семяненя.

т. 13, с. 205

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Сважы́ць ‘струменіць’ (глыб., Сл. ПЗБ). Аўтары слоўніка мяркуюць пра сувязь з рус. скважина ‘шчыліна’, што дае падставы бачыць у ім дэфармаванае рус. сквози́ть ‘праймаць наскрозь’. Няясна.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

draught [drɑ:ft] n. скразня́к;

There’s an awful draught in here. Тут прадзімае/праймае наскрозь.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

прамачы́цца, ‑мачуся, ‑мочышся, ‑мочыцца; зак.

Стаць наскрозь мокрым, вільготным; прамокнуць. Ногі прамачыліся.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

праржаве́лы, ‑ая, ‑ае.

Пакрыты ржой, наскрозь з’едзены ржой. Праржавелы чайнік. Праржавелы дрот.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

out-and-out

[,aʊtənˈaʊt]

adj.

наскро́зь вы́канчаны, по́ўны, канчатко́вы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)