Verbum

анлайнавы слоўнік

graveyard

[ˈgreɪvjɑ:rd]

мо́гілкі pl. only.; мо́гільнік -у m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)

kurhan, ~u

м. курган; могільнік

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

некро́паль, ‑я, м.

1. У краінах Старажытнага Усходу і антычным свеце — вялікі могільнік.

2. Могілкі, на якіх пахаваны славутыя людзі. Некропаль Аляксандра-Неўскай лаўры ў Ленінградзе.

[Ад грэч. nekrós — мёртвы і pólis — горад.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Fríedhof m -(e)s, -höfe мо́гілкі, мо́гільнік, магі́льнік

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

Рудня,

курганны могільнік.

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

żalnik

м. гіст.

1. могільнік;

2. курган

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

кла́дбище ср. мо́гільнік, -ка м.; мо́гілкі, -лак ед. нет, обл. клады́, -до́ў ед. нет;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

landfill [ˈlændfɪl] n. зако́пванне вялі́кай ко́лькасці сме́цця, адыхо́даў у глыбо́кую я́му;

a landfill site мо́гільнік для сме́цця, адыхо́даў

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Дубай,

курганны могільнік у Столінскім р-не.

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Эсьмоны,

курганны могільнік у Бялыніцкім р-не.

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)