lira [ˈlɪərə] n. (pl. lire) лі́ра (грашовая адзінка)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

lyre

[ˈlaɪr]

n.

1) лі́ра f. (інструмэ́нт)

2) Figur. лі́ра, паэ́зія f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ли́ра​II (денежная единица) лі́ра, -ры ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Lyra

[ˈlaɪrə]

n.

Лі́ра f. (сузо́р’е)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Lýra f - муз. лі́ра

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Руле́я ’ліра (музычны інструмент)’ (ТС). Магчыма, з ліра (гл.) у выніку метатэзы плаўных пад уплывам літ. rylà ’шарманка’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Лю́ра ’ліра, беларускі народны струнны музычны інструмент з клавішамі і корбай’ (Мал.). Да лі́ра (гл.). Пераход і > ю адбыўся, відаць, на бел. тэрыторыі, а не працяг ст.-грэч. λύρα ’ліра, лютня’. Аб такім пераходзе гл. Карскі (1, 225).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

ли́ра​I

1. муз., ист., перен. лі́ра, -ры ж.;

2. (белорусский и украинский музыкальный инструмент) лі́ра, -ры ж., уст. ле́ра, -ры ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ЛЕ́РА,

гл. Ліра.

т. 9, с. 211

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Leier f -, -n

1) лі́ра

2) катры́нка

3) астран. Лі́ра;

◊

ímmer die álte ~! разм. стара́я пе́сня!

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)