суп, -у, мн. супы́, -о́ў, м.
Вадкая страва — адвар з мяса, рыбы, гародніны з дабаўленнем круп, розных прыпраў і інш.
Рыбны с.
Малочны с.
|| прым. супавы́, -а́я, -о́е.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
перадзі́р, ‑у, м.
Спец. Прадукт першага памолу зерня пры вырабе круп.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пу́дынг, ‑у, м.
Запяканка з круп, мукі, тварагу і пад. Тварожны пудынг.
[Англ. pudding.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
КУЦЦЯ́,
1) у беларусаў і інш. слав. народаў абрадавая страва; каша з ячных круп, радзей з пшанічных зярнят. Гатуюць для жалобнага стала па нябожчыку (памінкі), а таксама на Дзяды, Радаўніцу і інш. памінальныя дні. Спажывалі астуджанай з сытой або алеем.
2) Традыц. абрадавая страва на Каляды ў славян і інш. народаў; каша з тоўчаных ячных круп (у некат. народаў з зярнят пшаніцы); вячэра напярэдадні Каляд (посная К.), Новага года (стары стыль, багатая або скаромная К.) і перад Вадохрышчам (посная К.). На ўсе тры К. кашу варылі ў адным і тым жа гаршку і з аднолькавай колькасці круп. Звараную К. перад заходам сонца ставілі на покуці. К., якую варылі з цэлых зярнят, была сімвалам вечнасці жыцця. Вял. значэнне надавалася прыкметам, варажбе. Трапляецца і ў наш час.
т. 9, с. 64
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
крупі́на, -ы, мн. -ы, -пі́н, ж.
Асобнае зерне круп.
◊
Крупіна за крупінай ганяецца з дубінай (разм., жарт.) — пра вельмі рэдкую страву.
|| памянш. крупі́нка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ПАНЦА́К,
у беларусаў буйныя ячныя крупы, а таксама крупнік з мясам або малаком, прыгатаваны з гэтых круп. Вядомы на Гродзеншчыне, Чэрвеньшчыне.
т. 12, с. 54
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
БАКАЛЕ́Я (ад араб. бакал прадавец харчовых прыпасаў),
абагульненая назва некаторых харч. тавараў — круп, мукі, кандытарскіх вырабаў, солі, чаю, кавы, прыпраў і інш.
т. 2, с. 228
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
cereal [ˈsɪəriəl] n.
1. bot. збо́жжавы злак
2. збо́жжа, збажына́
3. кру́пы
4. стра́ва з круп (звыч. як снеданне)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
zad, ~u
м. зад;
zad koński — круп
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
крупаве́йка, ‑і, ДМ ‑вейцы; Р мн. ‑веек; ж.
Машына для ачысткі круп ад шалупіння.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)