Наканована, наканава́на ’суджана, прадвызначана’ (бялын., Янк. 3.; Гарэц., барыс., Шн. 2), параўн.: калі памру, значыць, гэто так накановано (Дэмб.). Да кон, канаваць ’вызначаць лёс’, што звязана з уяўленнем пра вызначэнне лёсу чалавека ў самым пачатку яго жыцця, параўн. у Насовіча: Кому бог якую смерць конуець, наконуець, так і ўміраець кажен (Нас., 244).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

адда́ны (каму, чаму) пре́данный, приве́рженный (к кому, чему)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абавяза́ць (кого) сов. обяза́ть; вмени́ть в обя́занность (кому)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

заступа́нне (за каго, што) ср. покрови́тельство (кому, чему)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

недаты́чны (да каго, чаго) неприча́стный (к кому, чему)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падла́шчыцца (да каго) сов., разг. подольсти́ться (к кому)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падсябрава́цца (да каго) сов., разг. прима́заться (к кому)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

паздаро́віцца: не п. (каму) безл. не поздоро́вится (кому)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыпадабне́нне (да каго, чаго) ср. уподобле́ние (кому, чему)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыпадабня́ць (да каго, чаго) несов. уподобля́ть (кому, чему)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)