земотде́л (земе́льный отде́л) зямаддзе́л, -лу м. (зяме́льны аддзе́л).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

земфо́нд (земе́льный фонд) зямфо́нд, -ду м. (зяме́льны фонд).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

надзе́л, ‑у, м.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. падзяліць.

2. Зямельны ўчастак, які выдзяляўся сялянскай сям’і. Бацька Бабейкі меў зямельны надзел з трох дзесяцін, раскіданых дробнымі шнуркамі ў розных мясцінах, на палянахастраўках між лесу і балот. Хадкевіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перагнаі́ць, -наю́, -но́іш, -но́іць; -но́ены; зак., што.

1. Згнаіць усё, многае.

П. сена.

2. Угнаіць звыш нормы, празмерна.

П. зямельны ўчастак.

|| незак. перагно́йваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

зем...

Першая састаўная частка складаных слоў, якая адпавядае па значэнню слову «зямельны», напрыклад: земаддзел, земснарад.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зарэзервава́ць, ‑рвую, ‑рвуеш, ‑рвуе; зак., каго-што.

Пакінуць, захаваць у рэзерве. Зарэзерваваць зямельны ўчастак. Зарэзерваваць сродкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

allotment [əˈlɒtmənt] n.

1. размеркава́нне

2. кава́лак зямлі́; зяме́льны ўча́стак (які здаецца ў арэнду для апрацоўкі)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ула́снік, -а, мн. -і, -аў, м.

1. Уладальнік якой-н. маёмасці.

Дробны зямельны ў.

2. Той, хто імкнецца больш мець, хто ахоплены ўласніцкімі інтарэсамі.

|| ж. ула́сніца, -ы, мн. -ы, -ніц.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

LG. = Landgericht – зямельны суд

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

landed

[ˈlændɪd]

adj.

1) зяме́льны

2) які́ ма́е зямлю́, вало́дае зямлёю

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)