поми́ловать сов.

1. памі́лаваць; (простить) дарава́ць (каму); (смилостивиться) злі́тавацца (над кім);

2. (отменить наказание) юр. памі́лаваць;

поми́луй(те)! змі́луйся (змі́луйцеся)!, злі́туйся! (злі́туйцеся)!; (да что ты, что вы!) (ды) што ты (вы)!; (простите!) дару́йце!, выбача́йце!; (постой, постойте!) пасто́й(це)!, пачака́й(це)!

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ergéhen*

1. vi (s)

1) быць аб’яўленым [абве́шчаным] (пра загад)

2):

etw. über sich ~ lássen* цярплі́ва перано́сіць што-н.;

wie wird es mir ~? што са мной бу́дзе?

2. ~, sich высок. прагу́львацца;

sich in Lob ~ рассыпа́цца ў пахвала́х;

Gnáde für Recht ~ lássen* змі́лавацца, злі́тавацца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

oszczędzić

oszczędzi|ć

зак.

1. зберагчы, зэканоміць;

2. перан. пашкадаваць; злітавацца;

katastrofa nie ~ła nikogo — катастрофа не пашкадавала нікога;

3. перан. пазбавіць, вызваліць;

~ć komu pracy — вызваліць каго ад працы;

~ć komu kłopotów — пазбавіць каго турботаў (клопатаў)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)