кан’екту́ра

(лац. coniectura)

1) меркаванне, здагадка;

2) выпраўленне або аднаўленне на аснове здагадак сапсаванага, цяжкага для чытання тэксту.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

сверкну́ть сов.

1. блі́снуць;

сверкну́ла мо́лния блі́снула мала́нка;

2. перен. мільгану́ць;

у меня́ сверкну́ла дога́дка у мяне́ мільгану́ла здага́дка.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

surmise

[sərˈmaɪz]

1.

v.i.

прыпушча́ць; меркава́ць, здага́двацца

2.

n.

1) прыпушчэ́ньне, меркава́ньне n.

2) здага́дка f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

гіпо́тэза

(гр. hypothesis = меркаванне)

1) навуковае меркаванне, пэўнасць якога яшчэ не даказана доследным шляхам;

2) усякае меркаванне, дапушчэнне, здагадка.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

до́мысел м.

1. (здагадка) Vermútung f -, -en; Mútmaßung f -, -en; Ánnahme f -, -n;

2. (выдумка) Erfíndung f -, -en

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

hunch

[hʌntʃ]

1.

v.

го́рбіць, го́рбіцца

2.

n.

1) горб гарба́ m.

2) informal прадчува́ньне, здага́дка f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

інтуі́цыя

(н.-лац. intuitio, ад лац. intuitus = прыглядванне)

неўсвядомленае пачуццё, заснаванае на папярэднім вопыце, якое накіроўвае на правільныя дзеянні; прадбачлівасць, здагадка.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

гіпо́тэза

(гр. hypothesis = меркаванне)

1) навуковае меркаванне, пэўнасць якога яшчэ не даказана доследным шляхам;

2) усякае меркаванне, дапушчэнне, здагадка.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

інтуі́цыя

(фр. intuition, ад лац. intuitus = унутраны)

неўсвядомленае чуццё, заснаванае на папярэднім вопыце, якое накіроўвае на правільныя дзеянні; прадбачлівасць, здагадка.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

conjecture

[kənˈdʒektʃər]

1.

n.

1) меркава́ньне, дапушча́ньне n.

2) здага́дка f., здо́гад -у m., дапушчэ́ньне n.

2.

v.

здага́двацца, дапушча́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)