дагарэ́ ць , 1 і 2 ас. звычайна не ўжыв. , -ры́ ць; зак.
1. Згарэць да канца або да якой-н. мяжы.
Дровы дагарэлі.
Свечка дагарэла.
2. перан.
Зара дагарэла.
|| незак. дагара́ ць , 1 і 2 ас. звычайна не ўжыв. , -а́ е і дага́ рваць , 1 і 2 ас. звычайна не ўжыв. , -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ní ederbrennen *
1. vt і́ ць (дашчэ́ нту)
2. vi (s) згарэ́ ць (ушчэ́ нт); дагарэ́ ць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
spalić się
зак.
1. згарэць ; спаліцца;
2. студ. жарг.
spalić się ze wstydu — згарэць ад сораму
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
burn up
а) згарэ́ ць , спалі́ цца
б) спалі́ ць
the car burned up the gasoline — машы́ на спалі́ ла ўве́ сь бэнзы́ н
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
burn oneself out
згарэ́ ць , зьнясі́ ліцца, вы́ нішчыцца
he burned himself out by hard work — ён зьнясі́ ліўся ад цяжко́ й пра́ цы
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
пагарэ́ ць , -ру́ , -ры́ ш, -ры́ ць; -ры́ м, -рыце́ , -ра́ ць; -ры́ ; зак.
1. Страціць дом, маёмасць у выніку пажару, а таксама згарэць — пра ўсё, многае.
Адбудаваліся тыя, хто пагарэў.
Многія вёскі ў час вайны пагарэлі.
2. перан. , без дап. на чым . Пацярпець няўдачу (разм. ).
П. на злоўжыванні службовым становішчам.
3. (1 і 2 ас. не ўжыв. ). Гарэць некаторы час.
Свяча пагарэла і пагасла.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
дазва́ ння прысл. é tzten Rest; völlig; totá l; vollkó mmen, vó llständig;
згарэ́ ць дазва́ нняá bbrennen*
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
сатле́ ць
1. (згнісці ) verfá ulen vi s ó dern vi s струхлець ); zerfá llen* vi s
2. (тлеючы згарэць ) verglí mmen vi s
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
burn 2 [bɜ:n] v. (burnt or burned)
1. гарэ́ ць, згара́ ць
2. палі́ ць, спа́ льваць;
be burnt to the ground згарэ́ ць датла́
3. палі́ ць; ацяпля́ ць;
burn wood in one’s grate палі́ ць камі́ н дро́ вамі
4. падпалі́ ць, перасма́ жыць;
I burnt the toast. Я спаліў грэнку.
5. выкліка́ ць зага́ р; атры́ мліваць апёк, апячы́ ся;
Don’t burn your mouth with the soup! Не апячы рот супам!
6. fml (with) гарэ́ ць (якім-н. жаданнем );
He was burning to go climbing again. У яго было неадольнае жаданне зноў пайсці ў горы.
♦
burn one’s bridges спалі́ ць масты́ , адрэ́ заць сабе́ шлях да адступле́ ння;
burn the candle at both ends безразва́ жна растра́ чваць сі́ лы;
burn one’s fingers/get one’s fingers burnt апячы́ па́ льцы; апа́ рыцца (нечакана атрымаць кепскі вынік )
burn away [ˌbɜ:nəˈweɪ] phr. v. о́ ва згара́ ць; паступо́ ва спа́ льваць
burn down [ˌbɜ:nˈdaʊn] phr. v. згарэ́ ць ; спалі́ ць датла́
burn out [ˌbɜ:nˈaʊt] phr. v.
1. згарэ́ ць датла́
2. зму́ чыцца, змарне́ ць
burn up [ˌbɜ:nˈʌp] phr. v.
1. згарэ́ ць
2. загара́ цца; разгара́ цца (пра агонь )
3. : You’re burning up. У цябе тэмпература.
4. infml а́ ць; раззлава́ цца
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
скіпе́ ць , ‑піць; зак.
1. Разм. Згарэць . Скіпела селішча ў агні — і дом, і сад датла. Непачаловіч . Не стала Рудні і Кандратавіч, Датла скіпела Гарадзішча — І плакаць некаму над стратамі, Над чорным сумам папялішчаў. Гілевіч .
2. перан. Разнервавацца; абурыцца. Раман скіпеў. «Давай яшчэ адну [партыю] згуляем!» — патрабуе. Што ж, выйграў у яго Ляксей і тую. «Вожык» .
•••
Скіпець на нажы
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)