афе́рта

(с.-лац. offerta = ахвяра)

прапанова адной асобы другой асобе заключыць здзелку з дакладным пералікам усіх яе ўмоў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

заключэ́нне ср.

1. заключе́ние; соверше́ние; см. заключы́ць;

2. (вывод) заключе́ние;

зрабі́ць з. — сде́лать заключе́ние;

◊ у з. — в заключе́ние

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

камітэ́нт

(лац. committens, -ntis = які даручае)

асоба, якая даручае камісіянеру заключыць гандлёвую здзелку.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

заключа́ць

1. гл. заключыць;

2. (мець у сваім складзе) enthálten* vt; umfássen vt;

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ЛУ́ПУ ((Lupu) Васіль) (? — 1661),

гаспадар (князь) васальнага Турцыі Малдаўскага княства ў 1634—53. Пры Л. ў г. Ясы адкрыты Славяна-грэка-лацінская акадэмія (1640) і першая малд. друкарня (1641), дзе выдадзены першы друкаваны збор законаў у Малдове «Улажэнне» (1646). У выніку паходаў Б.Хмяльніцкага ў Малдову (1650 і 1652) Л. вымушаны быў заключыць з ім саюз (1652). У 1653 скінуты з прастола Георгіем Стэфанам. Памёр у зняволенні ў Стамбуле.

т. 9, с. 372

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

pact [pækt] n. пакт; дагаво́р;

make/sign a pact заключы́ць/падпіса́ць дагаво́р;

The two countries signed a non-aggression pact. Гэтыя абедзве дзяржавы падпісалі дагавор аб ненападзенні.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

rozejm, ~u

м. перамір’е;

zawrzeć rozejm — заключыць перамір’е

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

канклюдэ́нтны

(ад лац. concludere = заключаць)

юр. накіраваны на заключэнне дагавора;

к-ае дзеянне — дзеянне, якое сведчыць аб маўклівай згодзе асобы заключыць дагавор.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

перамі́р’е н. паліт., вайск. Wáffenstillstand m -(e)s; Wáffenruhe f -;

заключы́ць перамі́р’е Wáffenstillstand schlíeßen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

афе́рта

(с.-лац. offerta = ахвяра)

прапанова адной асобы другой асобе заключыць здзелку з дакладным пералікам усіх яе ўмоў.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)