траі́ць, траю́, тро́іш, тро́іць; тро́ены; незак., што.

1. Дзяліць на тры часткі (разм.).

Т. бервяно.

2. Злучаць тры часткі разам.

Т. ніткі.

3. Тройчы пераворваць зямлю (спец.).

4. Страляць, удараць і пад. па трох адначасова.

Т. з ружжа.

|| наз. трае́нне, -я, н. (да 1—3 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

kawałkować

незак. кроіць (дзяліць) на кавалкі

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

apportion [əˈpɔ:ʃn] v. fml (among, between) размярко́ўваць; раздзяля́ць, дзялі́ць;

apportion money размярко́ўваць гро́шы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

парцэля́цыя

(ад фр. parceller = дзяліць на дробныя часцінкі)

падзел зямлі на дробныя ўчасткі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Раздзе́л ’частка ў кнізе’ (Гарэц.). Ад раз- і дзяліць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

divide [dɪˈvaɪd] v. дзялі́ць; дзялі́цца; падзяля́ць; падзяля́цца (у розных знач.);

divide by 2 дзялі́ць на 2

divide and rule раздзяля́й і пану́й;

a policy of divide and rule палі́тыка «раздзяля́й і пану́й»

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

дзяле́нне, -я, н.

1. гл. дзяліць, дзяліцца.

2. Матэматычнае дзеянне, шляхам якога пазнаецца, у колькі разоў адна велічыня большая за другую.

Д. лікаў.

Д. дробаў.

3. Спосаб размнажэння ў прасцейшых арганізмаў і клетак.

Д. клетак.

4. Адлегласць паміж дзвюма суседнімі рыскамі на вымяральнай шкале.

Ртуць на тэрмометры паднялася на тры дзяленні.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

halberen vt дзялі́ць напало́ву, палаві́ніць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

дваі́ць, дваю, двоіш, двоіць; незак., што.

1. Рабіць парным; здвойваць. Дваіць ніткі.

2. Паўторна ўзорваць, пераворваць. Дваіць папары.

3. Спец. Дзяліць папалам; раздвойваць. Дваіць скуры.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

parcel2 [ˈpɑ:sl] v. (up) заго́ртваць у паке́т

parcel out [ˌpɑ:slˈaʊt] phr. v. дзялі́ць; падзяля́ць; драбі́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)