presume [prɪˈzju:m] v.

1. меркава́ць, дапуска́ць

2. асме́львацца, адва́жвацца

3. (on/upon) fml злоўжыва́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

debar

[dɪˈbɑ:r]

v.t. (-rr-)

не дапушча́ць, не дапуска́ць; выключа́ць; забараня́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

dopuszczać

dopuszcz|ać

незак.

1. дапускаць, падпускаць;

2. дазваляць, дапускаць;

nie ~ę do tego — я гэтага не дазволю (не дапушчу);

~ać możliwość — дапускаць магчымасць (мажлівасць)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

дапуска́цца несов.

1. доходи́ть; см. дапусці́цца;

2. страд. допуска́ться; предполага́ться; подгоня́ться, пригоня́ться; см. дапуска́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

інты́мнічаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.

Разм. Весці інтымныя размовы, дапускаць інтымнасць у абыходжанні. [Красуцкі] не інтымнічае ад таго, што рана раскрываць свае карты. Нічога яшчэ ён не дамогся. Навуменка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

preclude

[prɪˈklu:d]

v.

1) выключа́ць (сумне́вы)

2) прадухіля́ць; перашкаджа́ць, не дапуска́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

разбраха́цца, ‑брашуся, ‑брэшашся, ‑брэшацца; зак.

Разм. Пачаць доўга і моцна брахаць. Як разбрахаліся сабакі, з хаты да аконнай шыбы прыліп нейчы твар. Галавач. // Дапускаць лаянку, ужываць грубыя словы. Разбрахаўся хлопец.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падазрава́ць, -раю́, -рае́ш, -рае́; -раём, -раяце́, -раю́ць і -ва́ю, -ва́еш, -ва́е; незак.

1. каго ў чым. Мець падазрэнне на каго-н.

П. каго-н. у крадзяжы.

2. што, аб чым і са злуч. «што». Меркаваць, дапускаць магчымасць чаго-н.

У хворага падазраюць адзёр.

Мы і не падазравалі аб яго існаванні.

Я і не падазраваў, што мяне такое падсцерагала.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

inhibit

[ɪnˈhɪbət]

v.t.

1) стры́мваць, перашкаджа́ць, не дазваля́ць, не дапуска́ць

2) забараня́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

подгоня́ть несов.

1. падганя́ць;

2. (пригонять) падганя́ць, прыганя́ць, дапуска́ць; (прилаживать) прыла́джваць, прыстро́йваць; см. подогна́ть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)