прылажы́ць

1. (далучаць) béilegen vt, béifügen vt;

2. (прыкласці) áuflegen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

append

[əˈpend]

v.t.

далуча́ць (як дада́так); дадава́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

subjoin

[,sʌbˈdʒɔɪn]

v.t.

дадава́ць; далуча́ць (у канцы́)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

béiordnen vt залі́чваць, далуча́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

béizählen vt далуча́ць; залі́чваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

анексі́раваць

(лац. annectere)

гвалтоўна далучаць, захопліваць тэрыторыі іншых дзяржаў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

вовлека́ть несов., в разн. знач. уця́гваць; (привлекать к участию — ещё) залуча́ць, далуча́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

unionize, BrE -ise [ˈju:niənaɪz] v. аб’ядно́ўваць (асабліва ў прафсаюзы);

unionize workers далуча́ць рабо́чых да прафсаю́заў

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

асацыі́раваць

(рус. ассоциировать, ад лац. associare = далучаць)

устанаўліваць асацыяцыю 3.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

éinbeziehen* vt уключа́ць; далуча́ць; уця́гваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)