Belg m -(e)s, -e

1) (рэ́чавы) до́каз; даве́дка

2) све́дчанне, аргуме́нт

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

certificate [səˈtɪfɪkət] n. пасве́дчанне; сертыфіка́т;

a birth certificate пасве́дчанне аб нараджэ́нні, ме́трыка;

a health certificate даве́дка аб ста́не здаро́ўя;

a marriage certificate пасве́дчанне аб шлю́бе;

Certificate of Secondary Education BrE сертыфіка́т аб сярэ́дняй адука́цыі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Erkndung f -, -en

1) даве́дка;

~en inziehen* [inholen] наво́дзіць даве́дкі

2) навядзе́нне даве́дак; разве́дка (нетраў, мясцовасці); вайск. разве́дка, рэкагнасцыро́ўка

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

uskunft f -, -künfte

1) даве́дка, інфарма́цыя;

~ inholen (über A) наве́сці даве́дкі (аб кім-н., чым-н.)

2) вы́йсце (з становішча)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

reference1 [ˈrefrəns] n.

1. (to) спасы́лка (на каго-н./што-н.); успаміна́нне (аб кім-н./чым-н.);

make a reference to smb./smth. спасыла́цца на каго́-н./што-н.;

a list of reference спіс (цытава́най) літарату́ры

2. даве́дка;

for reference для даве́дкі

3. во́дзыў, рэкаменда́цыя

4. дачыне́нне

in/with reference to fml адно́сна, у дачыне́нні; што (да)ты́чыцца, што да…

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

reference

[ˈrefərəns]

1.

n.

1) спасыла́ньне n., спасы́лка f.; зно́ска f.

2) даве́днік -а m.

3) даве́дка f.; рэкамэнда́цыя f.

2.

adj.

даве́дачны

reference book — даве́днік

a reference library — даве́дачная бібліятэ́ка

- in reference to

- with reference to

- make reference to

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Nchfrage f -, -n

1) ро́спыты

2) эк. по́пыт (nach, in D – на што-н.);

ngebot und ~ прапано́ва і по́пыт

3) за́пыт, даве́дка (über A – пра каго-н., што-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

інфарма́цыя ж.

1. (дзеянне) Informatin f -, Informerung f -; Benchrichtigung f - (апавяшчэнне);

2. (паведамленне) Informatin f -, -en, Bercht m -(e)s, -e; uskunft f -, -künfte (даведка);

газе́тная інфарма́цыя Prsseinformationen pl, Prssemeldungen pl, Zitungsinformationen pl; Zitungsbericht m -(e)s, -e (артыкул);

даць інфарма́цыю informeren vt, uskunft gben* [ertilen];

но́сьбіт інфарма́цыі камп. Dtenträger m -s, -;

увахо́дная інфарма́цыя nput m, n -s, -s

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

informacja

informacj|a

ж.

1. інфармацыя; паведамленне; звесткі;

uzyskać ~e — атрымаць інфармацыю;

zasięgnąć ~i o czym — сабраць інфармацыю пра што;

2. даведачнае бюро; бюро даведак; даведка;

~a turystyczna — турыстычнае бюро даведак;

zadzwonić do ~i — патэлефанаваць у даведку

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

пасведчанне, сведчанне, даведка / пра сканчэнне навучальнай установы, праходжанне службы: атэстат / пераважна пра нараджэнне: метрыка / сведчыць асобу: пашпарт / пра пэўныя паўнамоцтвы: мандат / на права займацца якой-небудзь дзейнасцю: патэнт / партыйнае, камсамольскае, прафсаюзнае: білет

Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)