громападо́бны, ‑ая, ‑ае.
Вельмі
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
громападо́бны, ‑ая, ‑ае.
Вельмі
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
donośny
звонкі,
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
klánglich
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
láutstark
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
гу́чна
1. зву́чно;
2.
1, 2
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
грыму́чы, -ая, -ае.
1. Які стварае рэзкія гукі, моцны шум.
2. Шумны,
Грымучая ртуць — выбуховае хімічнае рэчыва ў выглядзе крышталічнага белага парашку.
Грымучы газ — выбуховая сумесь вадароду з кіслародам.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Тубэ́льны ‘перакананы’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
зво́нкі¹, -ая, -ае.
1.
2. Тое, што і гулкі (у 2
Звонкі зычны — які вымаўляецца з удзелам голасу.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
крыклі́вы, -ая, -ае.
1. Які многа, часта крычыць.
2. Прарэзлівы,
3.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
bray1
1. роў, крык асла́
2.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)