аўтагравю́ра

(ад аўта- + гравюра)

гравюра, адціснутая з дошкі, гравіраванай самім аўтарам малюнка.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Дрэварыт 4/295, гл. Гравюра

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Radíerung f -, -en гравю́ра, афо́рт

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Fárbstich m -(e)es, - каляро́вая гравю́ра

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

anaglyph

[ˈænəglɪf]

n.

анаглі́ф -у m. (выпу́клая гравю́ра)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

фотагравю́ра

(ад фота- + гравюра)

тое, што і геліягравюра.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

хромагравю́ра

(ад хрома- + гравюра)

многакаляровы адбітак, зроблены літаграфскім спосабам.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

etching

[ˈetʃɪŋ]

n.

1) гравіро́ўка f.

2) гравю́ра f., афо́рт -у m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

лінагравю́ра

(ад лац. linum = палатно + гравюра)

пукатая гравюра на лінолеуме або падобных на яго палімерна-пластычных матэрыялах, па тэхніцы блізкая да ксілаграфіі, а таксама адбітак з яе.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Hólzschnitt m -(e)s, -e дрэвары́т (гравюра на дрэве)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)