атла́с

(гр. atlas = гладкі)

шаўковая тканіна з гладкім, бліскучым правым бокам.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

velvet​1 [ˈvelvɪt] n. аксамі́т;

smooth as velvet гла́дкі як аксамі́т

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ГЛАДУ́Н, грыжная трава (Herniaria),

род кветкавых раслін сям. гваздзіковых. Каля 30 відаў. Пашыраны ў Еўропе, Паўн. і Паўд. Афрыцы, Зах. Азіі, пераважна ў Міжземнамор’і. У Беларусі ўсюды трапляецца гладун гладкі (H. glabra) і зрэдку, пераважна ў паўд. раёнах, гладун мнагашлюбны (H. polygama). Растуць на сухіх грунтавых, пераважна пясчаных агаленнях, на пустках, папарах, каля дарог.

Адна-, двух- і шматгадовыя травяністыя расліны з кароткім галінастым распасцёртым сцяблом даўж. 5—20 см, прыціснутым да зямлі накшталт разеткі. Лісце прадаўгавата-эліптычнае. Кветкі дробныя, непрыкметныя, двух- ці аднаполыя, жаўтавата-зялёныя або белыя ў пазухах верхняга лісця. Плод — шарападобны аднанасенны арэшак. Лек. (мачагонны і вяжучы сродак), дэкар., кармавыя і інсектыцыдныя расліны. Маюць пахучае рэчыва кумарын, сапаніны. Ядавітыя.

Г.​У.​Вынаеў.

Гладун гладкі.

т. 5, с. 282

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

sleek​1 [sli:k] adj. гла́дкі, ільсняны́, прыгла́джаны;

sleek hair прылі́заныя валасы́;

a sleek hor se пяле́гаваны, дагле́джаны конь

♦

as sle ek as a cat гла́дкі як кот; ліслі́вы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Азыза́ць (БРС, Бір., Касп., Шат.), азызнуць (КЭС), азызлы ’апухлы’ (Шат., КЭС), азызнівець ’апухнуць’ (Бір. дыс.) да аслізлы (гл.) ’гладкі? Семантычна параўн. гладкі ў значэнні тлусты’ і гладкі ў значэнні ’аслізлы’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

silken [ˈsɪlkən] adj. lit. шаўкаві́сты; гла́дкі; мя́ккі;

a silken voice мя́ккі, прые́мны го́лас

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

glassy [ˈglɑ:si] adj.

1. люстраны́, гла́дкі як шкло

2. шкляны́ (пра вочы, позірк)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

палірава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак., што.

Апрацоўваць паверхню чаго‑н., каб надаць ёй люстрана-гладкі выгляд. Паліраваць мэблю.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

плазава́ты, ‑ая, ‑ае.

Разм. Які мае гладкую паверхню, не пукаты і не ўвагнуты; які з’яўляецца плоскасцю, роўны, гладкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

spíegelblank a

1) гла́дкі як лю́стра, бліску́чы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)