unverkénnbar, únverkennbar a відаво́чны, несумне́нны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Відаво́чнік ’сведка здарэння’ (БРС, КТС, Сцяшк. МГ) утворана ад відавочны і суф. ‑нік.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

únverhohlen, unverhóhlen a непрыхава́ны, яўны, відаво́чны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

widomy

1. відавочны, яўны;

2. м. відушчы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

namacalny

1. адчувальны; які ўспрымаецца дотыкам; які намацваецца;

2. перан. яўны, відавочны; наглядны;

dowód namacalny — відавочны довад

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

unequivocal [ˌʌnɪˈkwɪvəkl] adj. fml недвухсэ́нсавы; пэ́ўны, я́сны, відаво́чны;

give an unequi vocal answer даць я́сны адка́з

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

unmistakable [ˌʌnmɪˈsteɪkəbl] adj. несумне́нны, безумо́ўны, відаво́чны; беспамылко́вы;

an unmistakable sign of smth. пэ́ўная прыкме́та чаго́-н.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ostensible

[ɑ:sˈtensəbəl]

adj.

1) паказны́, удава́ны, прытво́рны

2) відаво́чны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

explicit [ɪkˈsplɪsɪt] adj. экспліцы́тны; я́сны, відаво́чны;

be explicit about smth. выка́звацца аб чым-н. я́сна і адкры́та

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

unmistakable

[,ʌnmɪˈsteɪkəbəl]

adj.

беспамылко́вы, непамы́льны, бессумне́ўны; я́сны; про́сты; я́ўны, відаво́чны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)