harbinger

[ˈhɑ:rbɪndʒər]

1.

n.

вясту́н вестуна́ m.; прадве́сьнік -а m., прадве́сьніца f., паслане́ц -ца́ m.

2.

v.t.

прадвяшча́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ГЕРМЕ́С,

у стараж.-грэчаскай міфалогіі бог жывёлагадоўлі і пастухоў, гандлю і прыбытку, вястун алімпійскіх багоў, апякун юнацтва і атлетаў, праваднік душ мёртвых у царства Аіда, пасрэднік паміж жыццём і смерцю, багамі і людзьмі, сын Зеўса і Маі. Атрыбуты Гермеса — залатыя крылатыя сандалі і жазло, яго сімвал — гермы, якія ставілі на дарогах з Афін. Гермес хітры і спрытны, заўсёды знаходзіць выхад з цяжкага становішча, учыніў мноства подзвігаў. Міф пра Гермеса — часты сюжэт у выяўл. мастацтве (насценныя дэкарацыі ў доме Лівія, скульптуры Праксіцеля, Б.Торвальдсена, карціны Карэджа, Я.Тынтарэта, П.П.Рубенса). У рым. міфалогіі Гермесу адпавядае Меркурый.

т. 5, с. 192

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ве́стник

1. (приносящий весть) вясту́н, род. вестуна́ м., вяшчу́н, род. вешчуна́ м., вяшча́льнік, -ка м.;

2. (бюллетень, журнал) ве́снік, -ка м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

herald

[ˈherəld]

1.

n.

вясту́н вестуна́ m., гэро́льд, апавяшча́льнік -а m.

2.

v.t.

1) паведамля́ць, абвяшча́ць (прыхо́д, надыхо́д)

2) прадвяшча́ць, служы́ць прыкме́тай

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

messenger

[ˈmesəndʒər]

n.

1) гане́ц -ца́ m.; паслане́ц -ца́ m.; пасы́льны -ага m.

2) вясту́н вестуна́ m., прадве́сьнік -а m.

3) ура́давы кур’е́р

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

carrier

[ˈkæriər]

n.

1)

а) насі́льшчык -а m.

б) паслане́ц -ца́, пасыльны́ -о́га, вясту́н вестуна́ m.

carrier of news — вясту́н навінаў

letter carrier — пашта́р -а́, лістано́ша -ы m.

2) бацылано́сьбіт -а m.

3) бага́жнік -а m. (на самака́це)

4) тра́нспартная кампа́нія

5) адво́дны кана́л, кана́ва f

6) авіяно́сьбіт -а m.

7) пашто́вы го́луб

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

angel

[ˈeɪndʒəl]

n.

1) анёл -а m.

2) Poet. вясту́н -а́ m.

the angels of spring — вестуны́ вясны́

3) дух (до́бры або́ злы)

Every man has a good and a bad angel — Ко́жны чалаве́к ма́е свайго́ до́брага й зло́га ду́ха

4) Figur. анёлак -ка m.

She is an angel — Яна́ — сапра́ўдны анёлак

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)