Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Вярта́льны ’вярчальны’ (КТС). Новаўтварэнне ад вяртаць (гл.) і суф. ‑альн‑ы, які звычайна далучаецца да асноў запазычаных назоўнікаў (Бел. гр., 1, 216–217).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
рээвакуі́раваць
(ад рэ- + эвакуіраваць)
вяртаць назад пасля эвакуацыі насельніцтва, прадпрыемствы, установы, маёмасць.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
repatriate
[,ri:ˈpeɪtrieɪt]
v.t.
вярта́ць наза́д на ба́цькаўшчыну, рэпатрыява́ць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
рамбу́рс
(фр. rembourser = вяртаць затраты)
аплата купленага тавару, як правіла, праз пасрэдніцтва банка.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
рамбурсава́ць
(фр. rembourser)
1) вяртаць даўгі, затраты;
2) аплачваць доўг праз трэцюю асобу.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ВАРЛАА́М (свецкае імя Шышацкі Рыгор; 1750, в. Красілаўка Чарнігаўскай вобл., Украіна — 1821 ці 1823),
праваслаўны царк. дзеяч. Скончыў Пераяслаўскую духоўную семінарыю і Кіеўскую духоўную акадэмію. У 1776 прыняў манаства, у 1780—95 ігумен і архімандрыт манастыроў у Расіі, на бел. і літ. землях Рэчы Паспалітай. У 1793 памагаў мінскаму архіепіскапу Віктару (Садкоўскаму) вяртаць уніятаў да праваслаўя. З 1805 епіскап, з 1808 архіепіскап магілёўскі і віцебскі. У час вайны 1812 падтрымаў французаў, загадаў служыць набажэнствы за Напалеона. Пасля выгнання акупантаў прыцягнуты да адказнасці па справе аб здрадзе, у 1813 пазбаўлены сану і сасланы простым манахам у Ноўгарад-Северскі і Спаса-Праабражэнскі манастыр.