АДБО́Р у біялогіі,

працэс дыферэнцыраванага ўзнаўлення генатыпаў у папуляцыі; вядучы фактар эвалюцыі. Дзейнічае на фоне генатыпічнай зменлівасці. Адрозніваюць адбор у прыродзе — натуральны адбор і адбор, які праводзіцца чалавекам, — штучны адбор.

т. 1, с. 97

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ГАРАДЫ́,

бел. нар. гульня. Колькасць удзельнікаў не абмежаваная. Гульцы выбіраюць вядучага — адгадчыка, які выходзіць у суседні пакой або адыходзіць убок. Кожны выбірае назву горада, і калі вяртаецца адгадчык, яму гавораць: «Гарадоў прыгожых многа, ты знайдзі да іх дарогу, лепшы горад выбірай ды хутчэй называй!» Вядучы адгадвае да трох разоў. Калі адгадае, мяняецца месцам з гаспадаром правільна названага горада, калі не — яму кажуць: «Ну і ад’язджай у свой...» (назва горада, што сказаў адгадчык). Вядучы адыходзіць, гульцы выбіраюць назвы інш. гарадоў, і гульня паўтараецца. Выбіраюць гарады адной краіны ці вобласці, аб чым паведамляецца адгадчыку.

Я.Р.Вількін.

т. 5, с. 48

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Modertor m -s, -tren

1) муз. мадэра́тар

2) тэл. вяду́чы перада́ч

3) тэх. запаво́льнік

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

master of ceremonies

1) вяду́чы прагра́мы; цырымо́нійма́йстар -ра m.

2) канфэрансье́ m.& f., indecl.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

leading [ˈli:dɪŋ] adj.

1. вяду́чы, кіру́ючы, перадавы́;

a leading industrial nation вяду́чая/перадава́я індустрыя́льная краі́на

2. асно́ўны, гало́ўны;

a/the leading part гало́ўная ро́ля (у фільме, п’есе)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

anchorman

[ˈæŋkərmæn]

n., pl. -men

1) удзе́льнік апо́шняга эта́пу эстафэ́ты

2) Radio, TV. каардына́тар, вяду́чы перада́чы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

lodestar

[ˈloʊdstɑ:r]

n.

1) право́дная зо́рка

2) Паля́рная зо́рка

3) Figur. вяду́чы, гало́ўны пры́нцып; цэ́нтар ува́гі, зацікаўле́ньня

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ІГУ́МЕН (ад грэч. hēgumenos літар. вядучы),

настаяцель правасл. манастыра (у жаночых — ігумення). У старажытнасці — настаяцель кожнага манастыра; паводле палажэння 1764 у Рас. імперыі — толькі манастыра 3-га класа. І. буйнейшых манастыроў (пасля 1764 манастыроў 1-га і 2-га класаў) маюць тытул архімандрыт. Тытул 1. можа надавацца настаяцелю храма, калі ён манах.

т. 7, с. 164

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

leading

[ˈli:dɪŋ]

1.

adj.

1) кіру́ючы, вяду́чы

2) найважне́йшы; гало́ўны; перадавы́

2.

n.

настаўле́ньне n., інстру́кцыя f.

- leading-edge

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

moderator

[ˈmɑ:dəreɪtər]

n.

1) старшыня́ пасе́джаньня

2) арбі́тар -ра m., пасярэ́днік -а m.

3) мадэра́тар -ра m., вяду́чы прагра́мы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)