облека́ться

1. (одеваться) уст. адзява́цца;

2. (воплощаться, выражаться) увасабля́цца, выка́звацца; (принимать вид) убіра́цца, пакрыва́цца;

облека́ться в фо́рму убіра́цца ў фо́рму; см. обле́чься;

3. страд. адзява́цца; пакрыва́цца; ахіна́цца; увасабля́цца; выка́звацца; надава́цца, надзява́цца; см. облека́ть.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

mgliście

няясна; невыразна; цьмяна;

wyrażać się mgliście — цьмяна выказвацца

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Gléichnis n -ses, -se параўна́нне; пры́тча;

in ~sen réden выка́звацца алегары́чна [іншасказа́льна]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

decry

[dɪˈkraɪ]

v., -cried, -crying

1) га́ніць, ганьбава́ць; асуджа́ць

2) прыніжа́ць, пераме́ншваць (значэ́ньне чаго́-н.)

3) выка́звацца су́праць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

przebąkiwać

незак.

1. гаварыць (вымаўляць, адказваць) упаўголаса; мармытаць;

2. нясмела выказвацца

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

äußern

1. vt пака́зваць, выяўля́ць; выка́зваць

2. ~, sich

1) выка́звацца

2) выяўля́цца, пака́звацца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

głosować

незак.

1. галасаваць;

głosować na kogo — галасаваць за каго;

2. za kim/czym выказвацца за каго/што;

głosować przeciwko komu/czemu — выказвацца супраць каго/чаго

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

klóbig

1. a

1) бясфо́рменны

2) нязгра́бны, гру́бы

2. adv:

sich ~ áusdrücken няскла́дна выка́звацца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

гавары́цца, ‑варыцца; незак.

1. Выказвацца, расказвацца, паведамляцца. І тое, што далей гаварылася, ужо лёгка прасейвалася праз .. [Сашкаву] галаву. Чорны. // Вымаўляцца, выгаворвацца. Кожнае слова гаварылася шэптам. □ — Разумець трэба, для чаго якое слова гаворыцца... Лынькоў.

2. безас. Аб наяўнасці жадання, настрою гаварыць. [Астаповіч і Блецька] увайшлі, і Блецька моўчкі сеў. Нешта яму не гаварылася. Чорны.

3. Зал. да гаварыць (у 2 знач.).

•••

Як гаворыцца (у знач. пабочн.) — як прынята гаварыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

malign

[məˈlaɪn]

1.

v.t.

дрэ́нна выка́звацца пра каго́; паклёпнічаць

2.

adj.

1) злы; шко́дны

2) ненаві́сны, варо́жы

3) ве́льмі шко́дны; злая́касны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)