erupt [ɪˈrʌpt] v. вывярга́ць; вывярга́цца (пра вулкан); выбуха́ць (пра вайну, эпідэмію)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

са́льза

(іт. salsa)

гразевы вулкан.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Wezuwiusz

м. Везувій (вулкан)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Vulkán [vul-] m -s, -e вулка́н;

tätiger ~ дзе́ючы вулка́н;

erlóschener ~ пату́хлы вулка́н;

Áusbruch éines ~s вывяржэ́нне вулка́на;

◊

Tanz auf dem ~ ≅ баль у час чумы́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

вулкано́лаг

(ад вулкан + -лаг)

спецыяліст у галіне вулканалогіі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

стратавулка́н

(ад лац. stratum = слой + вулкан)

вулкан, конус якога складзены з патокаў зацвярдзелай лавы і яе абломкаў, што сцэментаваліся і ператварыліся ў туф.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

féuerspeiend a агняды́шны;

ein ~er Berg вулка́н

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

пату́хлы erlóschen;

пату́хлы вулка́н erlóschener Vulkán [v-];

пату́хлая лю́лька erkáltete Pféife

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

БАЙТАЎША́НЬ,

вулкан на Пн КНДР, гл. Пэктусан.

т. 2, с. 227

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ЖУПА́НАЎСКАЯ СО́ПКА,

дзеючы вулкан на ПдУ п-ва Камчатка. Складзены з андэзітавай і базальтавай лаваў. Мае 3 злітныя конусы, якія ўтвараюць хрыбет, выцягнуты на ПнЗ на 25 км. Самы ўсх. вулкан дасягае выш. 2927 м. Слабая фумарольная дзейнасць. На схілах ледавікі. Апошняе вывяржэнне ў 1957.

т. 6, с. 449

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)