verschucht a запужа́ны, запало́ханы, нясме́лы, баязлі́вы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

bojaźliwy

баязлівы, нясмелы; палахлівы, пужлівы; страхаморлівы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

strachliwy

пужлівы, палахлівы, баязлівы; ляклівы; пудкі

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

trwożliwy

кніжн. трывожны, баязлівы, пужлівы, палахлівы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Плю́хібаязлівы’ (свісл., Сл. ПЗБ). Да плохі (гл.). Няясны пераход ‑ло‑ ў ‑яу‑, магчыма, пад уплывам плюхлы ’вялы’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

timorous [ˈtɪmərəs] adj. fml or lit. баязлі́вы; палахлі́вы; нясме́лы;

a timorous policy надзвы́чай асцяро́жная палі́тыка

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

пава́дка, ‑і, ДМ ‑дцы; Р мн. ‑дак; ж.

Манера паводзіць сябе; звычка. Воўчая павадка. □ Па сваіх павадках зубр асцярожны, але не баязлівы. Прырода Беларусі. Ведаў [хлопчык Антусёк] птушак і звяроў Галасы й павадкі. Гілевіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

yellow2 [ˈjeləʊ] adj.

1. жо́ўты;

yellow hair залаці́стыя валасы́;

turn yellow жаўце́ць

2. infml баязлі́вы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ву́праж, ‑ы, ж.

1. Рыштунак для запрэжкі коней і іншай рабочай жывёлы. Лось асцярожны і баязлівы, але ў няволі хутка прыручаецца і можа хадзіць у вупражы. Прырода Беларусі.

2. Спец. Счэпнае прыстасаванне ў вагонах.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

tremulous [ˈtremjələs] adj. lit.

1. дрыжа́чы (голас, рука)

2. трапяткі́, нясме́лы, баязлі́вы (позірк, усмешка і да т.п.)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)