Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
ПНЕЎМАКО́К (Streptococcus pneumoniae),
бактэрыя роду стрэптакокаў. Узбуджальнік крупознай пнеўманіі і інш. запаленчых захворванняў органаў дыхання.
Клеткі дыям. 0,5—1,25 мкм, часта парныя, сферычныя ці авальныя, нерухомыя, грамстаноўчыя, аэробы, гетэратрофы. Мала ўстойлівыя да ўздзеянняў навакольнага асяроддзя. Маюць фактары патагеннасці (капсула і інш.). Пры парушэнні нармальных ахоўных механізмаў (напр., пры віруснай інфекцыі дыхальных шляхоў) бактэрыі з зева пранікаюць у лёгкія.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
microbe
[ˈmaɪkroʊb]
n.
мікро́б -а m., бактэ́рыяf.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
bacillus
[bəˈsɪləs]
n., pl. bacilli
бацы́ла, бактэ́рыяf.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
anaerobe
[ˈænəroʊb]
n., Biol.
анаэро́б -а m. (бактэ́рыя)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
бацы́ла, ‑ы, ж.
Бактэрыя, якая мае форму палачкі. Туберкулёзная бацыла./уперан.ужыв.К. Чорны — адзін з пісьменнікаў, якія добра разумелі гэтае імкненне фашызму заразіць увесь свет, усё чалавецтва бацыламі антыгуманізму.Адамовіч.
[Лац. bacillum — палачка.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
coccus
[ˈkɑ:kəs]
n., pl. -ci
кок -а m. (бактэ́рыя)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
грамадмоўная бактэрыясям. энтэрабактэрый; адна з найб. звычайных прадстаўнікоў кішэчнай флоры млекакормячых. Мае форму палачкі з закругленымі канцамі (0,4—0,8 χ 1—3 мкм). Рухомая, факультатыўны анаэроб, споры не ўтварае. Зброджвае глюкозу, лактозу і інш. вугляводы. Выдзяляецца з фекаліямі. Прысутнасць К.п. ў пробах (напр., вады) сведчыць аб іх фекальным забруджванні. Патагенныя штамы К.п. — узбуджальнікі кішэчных хвароб — колібактэрыёзаў. Аб’ект мікрабіял. і малекулярна-генет. даследаванняў. Выкарыстоўваюць у, генет. інжынерыі для атрымання інтэрферону, інсуліну і інш.