злучэнне мыш’яку з вадародам, бясколерны атрутны газ з пахам часнаку.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
poisoning
[ˈpɔɪzənɪŋ]1.
n.
атру́чваньне n.; атру́чаньне n.
2.
adj.
атру́тны
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
арсе́н
(гр. arsen = моцны)
хімічны элемент крышталічнай будовы, шэрага або металічнага колеру, атрутны, мыш’як.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
таксемі́я
(ад гр. toksikos = атрутны + -емія)
атручванне арганізма таксінамі пры пападанні іх у кроў.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
СЕРАВУГЛЯРО́Двугляроду дысульфід,
злучэнне серы з вугляродам, CS2.
Бясколерная вадкасць з прыемным пахам, шчыльн. 1263 кг/м³ (20 °C), tкіп 46,24 °C. На святле часткова раскладаецца, таму жаўцее і пачынае смярдзець. Сумесь пары С. з паветрам (1,25—50% С. па аб’ёме) выбухованебяспечная (захоўваюць С. пал слоем вады). Дрэнна раствараецца ў вадзе; неабмежавана змешваецца з дыэтылавым эфірам, этанолам, хлараформам, добра растварае тлушчы, алеі, смолы, каўчукі, серу, фосфар, ёд. Пры награванні (t > 150 °C) раскладаецца вадой з вылучэннем серавадароду. У прам-сці атрымліваюць узаемадзеяннем пары серы з метанам (прыродным газам) пры 500—700 °C у прысутнасці сілікагелю або з драўняным вугалем пры 750—1000 °C. Выкарыстоўваюць у вытв-сці віскозы і фунгіцыдаў, для вулканізацыі каўчуку, як растваральнік, экстрагент. Атрутны, пашкоджвае нервовую і сардэчна-сасудзістую сістэмы; ГДК у атм. паветры 0,005 мг/м³.
This gas is highly poisonous. Гэта высокатаксічны газ.
2. з’е́длівы, зласлі́вы; агі́дны, бры́дкі
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
ка́ламель
(ад гр. kalos = прыгожы + melas = чорны)
хлорыстая ртуць, белы атрутны парашок, які выкарыстоўваецца ў тэхніцы і медыцыне.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
таксіко́з
(гр. toksikos = атрутны)
нездаровы стан арганізма, які ўзнікае ў выніку дзеяння на яго ядаў і ядавітых рэчываў (таксінаў).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
СЕРАВАДАРО́Д,
найпрасцейшае хім. злучэнне серы з вадародам, H2S.
Бясколерны газ з пахам тухлых яек, шчыльн. 1,538 кг/м³, tкіп -60,35 °C. Раствараецца ў вадзе; водны раствор С. — серавадародная кіслата H2S — слабая двухасноўная к-та, якая ўтварае солі гідрасульфіды і сульфіды. Сумесі С. з паветрам (4,5—45,5% С. па аб’ёме) выбухованебяспечныя. Пры награванні ў вільготным паветры С. узаемадзейнічае з большасцю металаў і іх аксідаў з утварэннем сульфідаў металаў. Моцны аднаўляльнік; моцнымі акісляльнікамі (азотная к-та, хлор) С. акісляецца да сернай кіслаты. С. ёсць у нафтавых і вулканічных газах, у вадзе некат. мінер. крыніц і лячэбных гразях; утвараецца пры раскладанні бялкоў. У прам-сці атрымліваюць як пабочны прадукт пры ачыстцы нафты, прыродных і прамысл. газаў. Выкарыстоўваюць пераважна для вытв-сці серы і сернай к-ты, а таксама для атрымання сульфідаў і сераарган. злучэнняў, у аналіт. хіміі. Атрутны, пашкоджвае слізістыя абалонкі, органы дыхання; ГДК у атм. паветры 0,008 мг/м³.