Láuge f -, -n

1) хім. шчо́лач

2) перан. жоўць, атру́та;

die ~ des Spóttes [des Hóhnes] е́дкі сарка́зм [насме́шак, кпін]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

яд м.

1. (атрута) Gift n -(e)s, -e;

2. перан. Gift n -(e)s; Gálle f -, Bósheit f - (злоба, з’едлівасць)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

poison​1 [ˈpɔɪzn] n. яд, атру́та;

These mushrooms contain a deadly poison. У гэтых грыбах ёсць смяротны яд.

♦

what’s your poison? infml, hum. яку́ю атру́ту жада́еце?; што бу́дзеце піць?

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Туняя́д (тунея́дъ) ‘дармаед’, ‘ненадзейны член сям’і’ (Нас.). Утворана на базе рус. тунея́дец ‘лайдак’ шляхам адсячэння суф. ‑ец або непасрэдна ад ту́не ‘дарма’ (гл. тунна) і ст.-слав. ꙗдь ‘ежа’ < ꙗстн ‘есці’ (КЭСРЯ); канец слова, магчыма, пад уплывам яд ‘атрута’ (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

poison

[ˈpɔɪzən]

1.

n.

атру́та f.

2.

v.

1) атру́чваць (чалаве́ка, ваду́)

2) нацко́ўваць, падбухто́рваць супро́ць каго́

3.

adj.

атру́тны, ядаві́ты

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

In lympha tacita truciora latent aconita

У ціхай вадзе тоіцца больш грозная атрута.

В тихой воде прячется более грозный яд.

Гл.: Ab qua silente...

Шасцімоўны слоўнік прыказак, прымавак і крылатых слоў (1993, правапіс да 2008 г.)

◎ Ная́дна (наядно) ’дакучліва, надрыўна’ (брэсц., Нар. лекс.). Відаць, суадносіцца з недаесці, надаядаць ’дакучаць, назаляць’ (гл.), што да есці, яда, параўн. пераядаць душу ’надакучаць’ рус. наядный ’надаедлівы’. Магчыма сувязь з яд ’атрута’, параўн. асабліва балг. яд ’смутак, пакута; злосць’, макед. яд ’тс’, серб. najaduTu ’апрыкраць, раззлаваць’ і пад.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

заро́дак, ‑дка, м.

1. У жывёл і чалавека: арганізм у першы перыяд свайго развіцця, які жывіцца за кошт матчынага арганізма або пажыўнымі рэчывамі, назапашанымі ў яйцы. Зародак кураняці. // У вышэйшых насенных раслін: зачатак новай расліны, які развіваецца з аплодненай яйцаклеткі ўнутры семені. Зародак семя пшаніцы.

2. перан. Пачатковы стан, першае праяўленне чаго‑н. Зародкі культуры. □ Містыцызм.. — атрута, якая забівала і забівае ўсе творчыя зародкі духоўнай дзейнасці чалавека. Лойка.

•••

У зародку — у самым пачатку.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Gift n -(e)s, -e яд, атру́та;

daráuf kann man ~ néhmen* за гэ́та мо́жна руча́цца;

◊

~ und Gálle spéien* [spúcken] ≅ вар’ява́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

зе́лле н.

1. зборн. Únkraut n -(e)s;

2. (настой на травах) Trank m -(e)s, Tränke; Gífttrank m (яд, атрута);

любо́ўнае зе́лле фалькл. Líebestrank m

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)