волчо́к

1. (игрушка) ваўчо́к, -чка́ м.;

2. (побег) сад. ато́жылак, -лка м.; па́растак, -тка м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

odrostek

м.

1. бат. атожылак, пасынак, гучок;

2. анат. адростак

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

sprig

[sprɪg]

n.

1) па́растак, ато́жылак -ка m., галі́нка f.

2) арна́мэнт або́ ўзо́р у вы́глядзе галі́нкі

3) малады́ чалаве́к; юна́к -а́ m., падле́так -ка m.

4) ато́жылак, нашча́дак -ка m. (жартаўлі́ва)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

offshoot [ˈɒfʃu:t] n. адгалінава́нне, бакавы́ ато́жылак (таксама перан.);

the offshoots of a tree бакавы́я ато́жылкі дрэ́ва;

various offshoots of sectarianism ро́зныя адгалінава́нні секта́нцтва

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

приро́сток разг. прыро́стак, -тка м.; (отросток) прыро́стак, -тка м.; (побег) па́растак, -тка м.; ато́жылак, -лка м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

па́сынок

1. прям., перен. па́сынак, -нка м.;

2. с.-х., сад. па́сынак, -нка м., ато́жылак, -лка м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

wyrostek

м.

1. вырастак, парастак; атожылак, пасынак;

wyrostek robaczkowy — апендыкс;

2. падлетак

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Выпло́д ’нашчадак, атожылак’ (Нас.), вы́плад ’тс’ (Гарэц.), выпло́д ’парода, племя’ (Бяльк.), вы́плад ’вынішчэнне, вывядзенне (асабліва дробных жывёлін і насякомых)’ (КЭС). Чэш. výplod ’дзеянне па дзеяслову vyploditi’. Аддзеяслоўнае ўтварэнне да выпладзіць (гл. пладзіць).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

offset

1. [,ɔfˈset]

v.

1) выраўно́ўваць; зраўнава́жваць; наганя́ць; кампэнсава́ць

2) пуска́ць ато́жылак

3) друкава́ць афсэ́тным спо́сабам

2. [ˈɔfset]

n.

1) выраўна́ньне, зраўнава́жаньне n., кампэнса́цыя f.

2) Bot. па́растак, ато́жылак -ка m.

3) афсэ́т -у m.

4) рапто́ўны згін або́ вы́гін у трубе́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

offshoot

[ˈɔfʃu:t]

n.

1) па́растак, ато́жылак -ка m. (з галі́ны)

2) адгалінава́ньне n

3) нашча́дак, пато́мак -ка m.; бакава́я галі́на ро́ду

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)